Synergizm addycyjny (sumowanie) to interakcja farmakodynamiczna, w której efekt po jednoczesnym podaniu dwóch substancji jest w przybliżeniu równy sumie efektów wywołanych przez każdą z nich osobno. W praktyce klinicznej często dotyczy to leków działających przeciwbólowo różnymi mechanizmami, ale w tym samym kierunku terapeutycznym.
Odpowiedź "ibuprofenu i paracetamolu" pasuje do tej definicji: oba leki zmniejszają ból i gorączkę, a ich jednoczesne stosowanie bywa wykorzystywane w terapii, ponieważ mogą się sumować efekty analgetyczne (przy zachowaniu zasad bezpieczeństwa dawkowania i przeciwwskazań).
- "adrenaliny i propranololu" nie opisuje synergizmu addycyjnego, ponieważ propranolol (beta-adrenolityk) blokuje część działania adrenaliny na receptory β. Mechanizm prowadzi raczej do antagonizmu (osłabienia odpowiedzi beta-adrenergicznej), a nie do sumowania efektów.
- "atropiny i adrenaliny" działa na różne układy receptorowe (cholinolityczny vs adrenergiczny). To nie jest typowy, klasyczny przykład addycyjnego sumowania jednego, wspólnego efektu; interpretacja zależy od tego, jaki efekt końcowy rozpatrujemy, więc nie jest to najlepsza para do opisania addycji.
- "L-DOPA i chloropromazyny" to zestawienie o działaniu przeciwstawnym: L-DOPA zwiększa przekaźnictwo dopaminergiczne, natomiast chloropromazyna (neuroleptyk) może je funkcjonalnie hamować poprzez blokowanie receptorów dopaminowych. To sprzyja antagonizmowi i osłabieniu efektu, a nie addycji.
Wskazówka egzaminacyjna: aby rozpoznać synergizm addycyjny, najpierw nazwij efekt kliniczny (np. "przeciwbólowy"), potem sprawdź, czy oba leki zmierzają w tym samym kierunku i czy nie ma między nimi blokowania receptorów lub efektu przeciwnego. Jeśli jeden lek znosi działanie drugiego, to zwykle jest to antagonizm.
