W systemie odnawiania zapasów opartym na poziomie informacyjnym decyzja o złożeniu zamówienia wynika z obserwacji bieżącego stanu (informacji o zapasie), a nie np. z góry ustalonego kalendarza zamówień. Kluczowym parametrem jest punkt ponownego zamówienia, czyli taki poziom zapasu, przy którym należy uruchomić dostawę, aby w okresie oczekiwania na realizację zamówienia nie zabrakło towaru.
Dlatego próg ten uwzględnia dwa elementy:
- zapas zabezpieczający – bufor na niepewność (wahania popytu, opóźnienia dostaw, błędy prognozy),
- średni popyt w cyklu dostawy – ilość, która przeciętnie zostanie pobrana z magazynu w czasie od złożenia zamówienia do przyjęcia dostawy.
W praktyce oznacza to, że zamówienie składa się, gdy zapas wolny osiągnie poziom równy sumie bufora bezpieczeństwa oraz przewidywanego zużycia w czasie dostawy. Taka konstrukcja progu jest spójna z celem magazynu: utrzymać ciągłość obsługi przy możliwie niskim kapitale zamrożonym w zapasie.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo:
- Sam zapas zabezpieczający nie wystarcza jako próg, ponieważ nie uwzględnia normalnego (średniego) zużycia w czasie dostawy.
- Połączenie zapas zabezpieczający i nadmierny jest pojęciowo błędne: "nadmierny" nie jest standardowym składnikiem progu zamawiania; to raczej ocena, że zapasu jest za dużo.
- Zapas cykliczny opisuje część zapasu wynikającą z wielkości partii i cyklu uzupełnień, ale sam w sobie nie definiuje momentu złożenia zamówienia w systemie punktu ponownego zamówienia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "kiedy składamy zamówienie" oraz "zapas wolny", zwykle chodzi o punkt ponownego zamówienia = bufor bezpieczeństwa + popyt w czasie dostawy.
