W pytaniu kluczowe jest sformułowanie: "płyty gipsowo-kartonowe są mocowane do podłoża za pomocą kleju gipsowego". Taki sposób montażu oznacza, że płyta nie jest przykręcana do rusztu z profili, lecz przyklejana bezpośrednio do istniejącej ściany (podłoża mineralnego) przy użyciu kleju gipsowego.
W praktyce budowlanej tę technologię nazywa się suchym tynkiem. Stosuje się ją m.in. do wyrównywania ścian, poprawy estetyki podłoża i uzyskania gładkiej powierzchni pod dalsze wykończenie, gdy nie ma potrzeby tworzenia przestrzeni instalacyjnej za okładziną albo gdy zależy na mniejszym "zabraniu" powierzchni pomieszczenia.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych typów lekkiej zabudowy z płyt:
- "przedścianka" (okładzina na ruszcie) jest zwykle wykonywana na stelażu, aby uzyskać dystans od istniejącej ściany, poprowadzić instalacje lub poprawić parametry akustyczne/termiczne.
- "ściana działowa" jest samodzielną przegrodą wewnętrzną wykonywaną na konstrukcji (najczęściej metalowej lub drewnianej), do której płyty są mocowane mechanicznie.
- "obudowa szachtów (szybów)" to zabudowa pionowych przestrzeni instalacyjnych; również standardowo opiera się na ruszcie, żeby zapewnić stabilność i możliwość ukształtowania przekroju.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się informacja o kleju gipsowym i mocowaniu do podłoża, najczęściej chodzi właśnie o system suchy tynk, a nie o zabudowy szkieletowe.