W krawiectwie szablon (najczęściej papierowy, kartonowy lub z tworzywa) jest narzędziem służącym do odrysowania i wycięcia elementów odzieży z materiału. Aby szablon był poprawny, musi odpowiadać rzeczywistym kształtom poszczególnych części wyrobu oraz zawierać typowe informacje technologiczne (np. oznaczenia, kierunek nitki prostej, miejsca dopasowania).
Dlatego podstawą wykonania szablonu spodni jest forma odzieżowa – rozumiana jako gotowa postać konstrukcji elementów spodni (czyli wykrój/formy części), która powstała po wykonaniu konstrukcji i ewentualnym modelowaniu. Forma odzieżowa stanowi bezpośredni "wzorzec" do opracowania szablonu wykorzystywanego na krojowni.
Pozostałe odpowiedzi opisują elementy wcześniejszych etapów lub składowe rysunku, które same w sobie nie są kompletną podstawą do przygotowania szablonu:
- "siatka konstrukcyjna" – to etap bazowy konstrukcji, zwykle układ pomocniczych linii/odniesień, na którym dopiero wyznacza się kształt detali. Z siatki przechodzi się do formy, ale szablon wykonuje się dopiero z formy.
- "linie konturowe" – same linie obrysu nie stanowią pełnej dokumentacji elementu; bez odniesień, kompletności detalu i oznaczeń nie tworzą jeszcze praktycznego szablonu do krojenia.
- "odcinki konstrukcyjne" – są fragmentami pomocniczymi (np. odcinki do wyznaczania proporcji), ale nie zastępują całości formy danego elementu spodni.
Na egzaminie warto zapamiętać logiczny ciąg prac: konstrukcja (siatka/rysunek) → forma odzieżowa (wykrój elementów) → szablon do krojenia. Jeśli w pytaniu pojawia się słowo "szablon", najczęściej chodzi o etap bezpośrednio przygotowujący do rozkroju materiału.
