Szablony (prowadnice) stosowane przy ręcznym wykonywaniu profili kamieniarskich mają jedno podstawowe zadanie: narzucić narzędziu stały kształt prowadzenia, tak aby uzyskać powtarzalny przekrój profilu (np. krawędź, fazę, wałek, wklęsłość) na dłuższym odcinku elementu.
Żeby szablon spełniał tę funkcję, materiał powinien:
- być sztywny (nie uginać się pod naciskiem ręki i narzędzia),
- utrzymywać kształt krawędzi (nie marszczyć się i nie zmieniać geometrii),
- umożliwiać precyzyjne wykonanie konturu profilu i jego wielokrotne użycie.
Dlatego odpowiedź "folii aluminiowej" jest właściwa: folia jest z natury cienka, podatna na zaginanie i pogniecenia. Nawet jeśli da się ją doraźnie uformować, to łatwo traci kształt, a krawędź prowadząca nie jest stabilna. W praktyce prowadzi to do "pływania" narzędzia i zniekształceń profilu.
Odpowiedzi błędne wskazują materiały, z których da się wykonać szablon o dostatecznej sztywności:
- "płyty stolarskiej" – to materiał, który można łatwo dociąć i obrobić, a przy odpowiedniej grubości zachowuje stabilność kształtu.
- "blachy ocynkowanej" – arkusz blachy jest znacznie sztywniejszy od folii; można z niego wykonać trwały szablon, choć wymaga ostrożności przy obróbce krawędzi.
- "płyty z twardego PCV" – twarde PCV jest popularne na szablony i prowadnice, bo jest sztywne, odporne na wilgoć i łatwe do wyprofilowania.
Wskazówka egzaminacyjna: w takich pytaniach szukaj materiału, który nie utrzyma geometrii (gnie się, marszczy, rozciąga) – to najczęściej eliminuje go jako materiał na szablon/prowadnicę.
