W złączu pomiędzy murem a zamocowaną ościeżnicą okienną powstaje szczelina montażowa, którą należy wypełnić materiałem zapewniającym możliwie szczelne i ciągłe wypełnienie pustek oraz poprawę izolacyjności w tym miejscu. Odpowiedź "pianką poliuretanową" jest właściwa, ponieważ pianka po aplikacji zwiększa objętość i dopasowuje się do nieregularnych kształtów szczeliny, co ułatwia ograniczenie nieszczelności i miejscowych "przedmuchów".
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe w tym zastosowaniu?
- "tekturą" – jest materiałem doraźnym, nie zapewnia trwałego wypełnienia i szczelności, łatwo chłonie wilgoć oraz może ulec degradacji; nie jest typowym materiałem do uszczelniania złączy ościeżnic.
- "zaprawą gipsową" – gips stosuje się głównie do prac wykończeniowych wewnątrz (np. gładzie, naprawy), a w szczelinie montażowej nie spełnia roli elastycznego, szczelnego wypełnienia; może też pękać przy pracy złącza.
- "papą" – służy przede wszystkim do izolacji przeciwwodnych (np. na dachach lub w warstwach hydroizolacji), a nie do wypełniania szczelin wokół ościeżnic; nie wypełnia pustek w sposób ciągły jak pianka.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o szczelinę przy ościeżnicy szukaj materiału, który jednocześnie wypełnia przestrzeń i uszczelnia – w praktyce najczęściej jest to pianka. Zwracaj uwagę, że inne warstwy (np. wykończeniowe) mogą pojawić się później, ale nie zastępują wypełnienia szczeliny.
