W spirometrii rozróżnia się parametry przepływowe (ile powietrza przepływa w jednostce czasu) oraz parametry objętościowe (jaką objętość powietrza pacjent może wydmuchać lub jaka pozostaje w płucach).
Szczytowy przepływ wydechowy jest oznaczany skrótem PEF (peak expiratory flow). Jest to najwyższa zarejestrowana wartość przepływu osiągnięta podczas manewru maksymalnie natężonego wydechu. Parametr ten jest typowo prezentowany jako wartość szczytowa na początku krzywej przepływ–objętość i zależy m.in. od drożności dużych dróg oddechowych oraz jakości wykonanego manewru.
Odpowiedź PIF jest niepoprawna, ponieważ odnosi się do wdechu (peak inspiratory flow), a pytanie dotyczy wydechu. FVC (forced vital capacity) także nie pasuje, bo opisuje objętość powietrza wydmuchaną podczas natężonego wydechu, a nie wartość szczytowego przepływu. FRC (functional residual capacity) dotyczy objętości pozostającej w płucach po spokojnym wydechu, więc nie jest parametrem szczytowym z manewru natężonego wydechu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się słowo "szczytowy przepływ" i "wydech", szukaj skrótu zaczynającego się od PE (expiratory), a nie od PI (inspiratory) ani skrótów związanych z pojemnościami/objętościami.
