Tabela frankfurcka (Frankfurter Tabelle) jest znanym w turystyce opracowaniem pomocniczym używanym przy rozpatrywaniu reklamacji po imprezach turystycznych. Jej sens polega na tym, że porządkuje typowe uchybienia (np. niższy standard pokoju, hałas, brak obiecanych udogodnień, gorsze wyżywienie, opóźnienia świadczeń) i przypisuje im orientacyjne poziomy obniżki ceny lub rekompensaty.
Dlatego odpowiedź "wysokość odszkodowania dla klientów w przypadku nienależytego wykonania umowy o świadczenie usług turystycznych przez biuro podróży" najlepiej oddaje, czego dotyczy to narzędzie: jest ono związane z konsekwencjami wadliwego wykonania umowy wobec klienta, a nie z organizacją pracy w firmie ani z technicznymi normami usług hotelowych.
- Odpowiedź o "prawach i obowiązkach pracowników" jest nie na temat, bo dotyczy prawa pracy i regulaminów zatrudnienia, a nie roszczeń klienta po wyjeździe.
- Odpowiedź o "rodzaju i liczbie posiłków" brzmi wiarygodnie branżowo, ale tabela frankfurcka nie jest katalogiem standardów żywienia; odnosi się do skutków braków lub odstępstw od umowy (np. gdy wyżywienie jest gorsze niż obiecano).
- Odpowiedź o "zasadach postępowania pomiędzy hotelami a biurami podróży" pasuje raczej do umów handlowych, standardów współpracy lub procedur operacyjnych, a nie do szacowania roszczeń klienta.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "Tabela frankfurcka", skojarz ją z hasłami: reklamacja, nienależyte wykonanie świadczeń, obniżka ceny/odszkodowanie. To pomaga odróżnić ją od dokumentów regulujących zatrudnienie, standardy usług czy relacje B2B.
