Tabela Frankfurcka (tzw. Frankfurter Tabelle) jest w turystyce kojarzona przede wszystkim z praktycznym narzędziem do oceny, jakiej rekompensaty może oczekiwać klient, gdy świadczenie było wadliwe. W praktyce obsługi turystycznej pomaga uporządkować typowe usterki (np. niezgodność standardu, brak zapowiedzianych elementów, pogorszenie warunków) oraz wskazać orientacyjny poziom obniżenia ceny lub odszkodowania.
Dlatego odpowiedź "praktyczne zasady wypłacania odszkodowań za usterki w świadczeniu usług turystycznych" najlepiej oddaje sens zastosowania tej tabeli: chodzi o pomocnicze wytyczne wykorzystywane przy rozpatrywaniu roszczeń.
Pozostałe propozycje nie pasują do istoty zagadnienia:
- "międzynarodowe przepisy dotyczące zasad odwoływania imprez" – Tabela Frankfurcka nie jest aktem prawnym regulującym odwołania. Dotyczy raczej skutków wad wykonania świadczeń i orientacyjnej skali rekompensaty.
- "zasady dotyczące przywozu i wywozu środków płatniczych przez turystów" – to obszar regulacji finansowo-celnych, niezwiązany z tabelą dotyczącą jakości wykonania usług turystycznych i roszczeń klienta.
- "międzynarodowe przepisy dotyczące warunków zawierania umów w turystyce" – warunki zawierania umów wynikają z prawa i praktyk kontraktowych, natomiast Tabela Frankfurcka jest kojarzona z etapem po realizacji usługi, gdy klient zgłasza nieprawidłowości i oczekuje obniżki ceny/odszkodowania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawiają się słowa "Tabela Frankfurcka" oraz "usterki", najczęściej chodzi o temat reklamacji i rekompensat, a nie o prawo celne, formalności finansowe czy "międzynarodowe przepisy" dotyczące umów.