W tym zadaniu kluczowe jest rozróżnienie dwóch pojęć:
- ciśnienie nominalne (PN) – wartość katalogowa klasy przewodu,
- ciśnienie robocze – dopuszczalne ciśnienie w warunkach pracy, które maleje wraz ze wzrostem temperatury materiału.
Treść podaje, że ciśnienie próbne podczas prób wynosi 1,25 ciśnienia roboczego, więc nie liczymy go bezpośrednio od PN, tylko od wartości roboczej odczytanej dla danej temperatury.
Krok 1: zamiana temperatury
W tabeli temperatura podana jest w kelwinach, więc 300°C odpowiada 573 K (T = t + 273).
Krok 2: odczyt z tabeli
Dla przewodu o PN = 2,5 MPa i temperaturze 573 K odczytujemy ciśnienie robocze 2,0 MPa.
Krok 3: obliczenie ciśnienia próbnego
ppr = 1,25 · prob = 1,25 · 2,0 MPa = 2,5 MPa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 2,0 MPa – to wartość ciśnienia roboczego z tabeli dla 300°C, ale nie jest jeszcze podniesiona do poziomu próby.
- 3,2 MPa – odpowiadałoby mnożeniu 1,25 przez inną wartość niż 2,0 MPa (np. błędny odczyt z tabeli lub zła kolumna temperatury).
- 4,0 MPa – sugeruje pomylenie danych i przyjęcie zupełnie innego poziomu ciśnienia (np. innej grupy nominalnej) albo nieuwzględnienie zależności od temperatury.
W praktyce takie zadania sprawdzają umiejętność korzystania z dokumentacji (tabel) oraz nawyk liczenia prób od parametru roboczego, a nie od PN.
