Moc cieplna kotła w tym zadaniu wynika bezpośrednio z energii chemicznej doprowadzanej z paliwem w jednostce czasu. Dlatego liczy się ją jako strumień masowy paliwa pomnożony przez wartość opałową:
Q = ṁ × Wd, gdzie Q jest w kW, ṁ w kg/s, a Wd w kJ/kg. Sprawdzenie jednostek jest kluczowe: (kg/s) × (kJ/kg) = kJ/s, a ponieważ 1 kJ/s = 1 kW, otrzymany wynik można traktować jako moc w kW.
Porównanie kotłów polega na wykonaniu tego samego działania dla każdej pozycji tabeli i wskazaniu największego wyniku. Dla danych z tabeli:
- kocioł A: 1,5 × 20 000 = 30 000 kW,
- kocioł B: 2 × 21 000 = 42 000 kW,
- kocioł C: 3 × 11 000 = 33 000 kW,
- kocioł D: 1 × 10 000 = 10 000 kW.
Największą moc cieplną ma więc odpowiedź "B", bo daje najwyższy iloczyn ṁ i Wd.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? "A" ma wysoką wartość opałową, ale mniejsze zużycie paliwa niż B, co daje niższy wynik. "C" ma największe zużycie paliwa, jednak wartość opałowa jest dużo mniejsza, więc moc nie jest największa. "D" ma jednocześnie najmniejsze parametry, więc moc wychodzi najniższa.
W praktyce to rozumowanie uczy, że nie wolno oceniać mocy tylko po jednym parametrze: zarówno ilość spalanego paliwa, jak i jego jakość energetyczna (wartość opałowa) wspólnie decydują o mocy.
