W tapetowaniu bez raportu (czyli bez konieczności dopasowywania wzoru między brytami) standardową praktyką jest docinanie brytu na wysokość tapetowanej powierzchni z niewielkim zapasem. Taki naddatek 6–10 cm pozwala bezpiecznie skorygować ułożenie brytu i równo dociąć go przy suficie oraz przy podłodze (lub listwach), nawet gdy ściana ma drobne nierówności.
Dane z zadania:
- wysokość tapetowania: 2,35 m,
- naddatek: 6–10 cm, czyli 0,06–0,10 m.
Najpierw zamieniamy centymetry na metry, aby dodawać te same jednostki. Następnie wyznaczamy zakres możliwych długości brytu:
- minimum: 2,35 m + 0,06 m = 2,41 m,
- maksimum: 2,35 m + 0,10 m = 2,45 m.
Zatem poprawna długość brytu to dowolna wartość z przedziału 2,41–2,45 m. W odpowiedziach testowych trzeba wybrać taką, która mieści się w tym zakresie. Odpowiedź "2,43 m" spełnia warunek.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne?
- "2,40 m" oznacza naddatek 5 cm, czyli mniej niż wymagane minimum 6 cm.
- "2,35 m" nie uwzględnia naddatku w ogóle, co zwiększa ryzyko zbyt krótkiego brytu po dopasowaniu i docięciu.
- "2,50 m" odpowiada naddatkowi 15 cm, czyli przekracza podany zakres 6–10 cm i niepotrzebnie zwiększa zużycie materiału.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach z zakresem (np. 6–10 cm) zawsze policz przedział wyniku i sprawdź, która odpowiedź się w nim mieści, zamiast "zgadywać" jedną wartość naddatku.