Technika MS (Mid-Side) polega na użyciu dwóch kapsuł/mikrofonów ustawionych współpunktowo (koincydentnie):
- Mid – mikrofon skierowany na źródło (często kardioida lub dookólny), który przenosi "środek" obrazu.
- Side – mikrofon o charakterystyce ósemkowej ustawiony bokiem, który rejestruje informację boczną (różnice między stronami).
Następnie sygnał MS jest dekodowany matrycowo do postaci lewy/prawy: kanał lewy powstaje z sumy Mid i Side, a kanał prawy z różnicy Mid i Side (zależnie od konwencji znaków). Dzięki temu można regulować szerokość stereo zmieniając proporcję składowej Side względem Mid.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "stereofonii natężeniowej"? Ponieważ w technikach koincydentnych (w tym MS) separacja kierunkowa wynika przede wszystkim z różnic amplitudowych między kanałami po dekodowaniu, a nie z różnic czasowych wynikających z dużego rozstawu mikrofonów. Dodatkową zaletą MS jest zwykle dobra zgodność mono, co jest praktyczne w emisji i przy odsłuchu na różnych systemach.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne?
- "binauralna" – binauralność odnosi się do rejestracji z użyciem głowy/manekina lub układów imitujących HRTF, projektowanych pod odsłuch słuchawkowy. MS nie jest techniką HRTF i nie wymaga "głowy" ani kanałów usznych.
- "monofoniczna" – MS służy do uzyskania obrazu stereo (po dekodowaniu do L/R). Choć sygnał Mid sam w sobie może być mono, cała technika nie jest monofoniczna.
- "ambisoniczna" – ambisonika to wielokanałowy opis pola dźwiękowego (np. składowe sferyczne), zwykle wymagający dedykowanych mikrofonów/formatów i innego dekodowania (do binauralu lub wielogłośników). MS to inna koncepcja i inny sposób kodowania przestrzeni.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawia się para "Mid + ósemka Side" oraz "matryca sumy/różnicy", to niemal na pewno chodzi o MS i technikę stereo opartą na różnicach poziomów, z możliwością regulacji szerokości na etapie postprodukcji.
