Określenie "bezprzewodowa komunikacja krótkiego zasięgu pomiędzy różnymi urządzeniami elektronicznymi" odpowiada technologii Bluetooth. Jest to standard łączności radiowej przeznaczony do tworzenia połączeń typu PAN (personal area network), typowo dla akcesoriów i peryferiów: słuchawek, klawiatur, myszy, czujników, urządzeń ubieralnych czy komunikacji między modułami w urządzeniach elektronicznych. Charakterystyczne są tu funkcje takie jak wyszukiwanie urządzeń, parowanie oraz utrzymywanie połączenia na niewielkiej odległości.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo dotyczą innych klas rozwiązań:
- "WiMAX" to technologia szerokopasmowego dostępu radiowego (sieć metropolitalna/dostępowa), projektowana pod znacznie większe zasięgi i inne zastosowania niż łączenie peryferiów w pobliżu użytkownika.
- "FIREWIRE" (IEEE 1394) jest interfejsem przewodowym do transmisji danych między urządzeniami (np. komputer–kamera), więc nie spełnia warunku komunikacji bezprzewodowej.
- "GPRS" jest usługą transmisji pakietowej w sieciach komórkowych (dostęp przez operatora), a nie technologią krótkiego zasięgu do bezpośredniej komunikacji między urządzeniami w pobliżu.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: jeśli chodzi o bezpośrednie łączenie akcesoriów i urządzeń na małym dystansie, najczęściej chodzi o Bluetooth; gdy pojawia się "operator" lub "sieć komórkowa" – to obszar technologii takich jak GPRS; a nazwy typowe dla kabli/portów (np. IEEE 1394) oznaczają komunikację przewodową.
