Pytanie sprawdza rozróżnienie dwóch kluczowych czynności w przygotowaniu obróbki: ustalenia (bazowania) oraz zamocowania przedmiotu obrabianego. Ustalenie oznacza takie oparcie detalu o elementy ustalające (bazy), aby jednoznacznie określić jego położenie względem narzędzia i obrabiarki. W praktyce sprowadza się to do ograniczenia odpowiedniej liczby stopni swobody (typowo zgodnie z zasadą 3-2-1, zależnie od kształtu i operacji).
Zamocowanie jest kolejnym krokiem: poprzez docisk (np. śruby dociskowe, dźwignie, zaciski, szczęki imadła, uchwyt) należy unieruchomić detal tak, aby nie przemieścił się pod wpływem sił skrawania i drgań. Zamocowanie nie może jednak "zastępować" ustalenia: sam docisk bez poprawnych baz może powodować przekoszenie, przesunięcie lub niepowtarzalne ustawienie.
Poprawna odpowiedź to "A", ponieważ zgodnie z dołączonym zestawem rysunków wskazuje wariant, w którym przedstawiono jednocześnie: (1) oparcie detalu na właściwych powierzchniach/bazach oraz (2) elementy dociskowe zapewniające pewne utrzymanie położenia w trakcie obróbki.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne w tego typu zadaniach? Najczęściej błędne rysunki pokazują tylko docisk (brak jednoznacznych baz), albo bazowanie jest niepełne (detal nadal może się przemieszczać/obracać), ewentualnie docisk działa w niekorzystnym kierunku i może odrywać detal od bazy. Na egzaminie warto każdorazowo przeanalizować: na czym detal leży (ustalenie) oraz co go dociska i w jakim kierunku (zamocowanie), a także czy układ jest stabilny i powtarzalny.
