W stopach metali występują dwie istotne temperatury graniczne: solidus (poniżej niej stop jest już całkowicie stały) oraz likwidus (powyżej niej stop jest całkowicie ciekły). Podczas zalewania formy kluczowe jest, aby metal pozostawał dostatecznie długo ciekły, mógł przepłynąć przez układ wlewowy i wypełnić nawet cienkie przekroje odlewu.
Dlatego w praktyce technologicznej stosuje się przegrzanie ciekłego metalu, czyli podniesienie temperatury kąpieli ponad temperaturę likwidus. Odpowiedź "około 50°C wyższa od temperatury likwidus" opisuje typową zasadę: wyższa temperatura zwiększa ciekłość i zmniejsza ryzyko, że metal zacznie krzepnąć w trakcie przepływu, zanim dotrze do końcowych części wnęki formy. Zbyt niska temperatura skutkuje m.in. niedolewami oraz zamarzaniem w przewężeniach.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Stwierdzenie "około 50°C niższa od temperatury likwidus" oznacza wejście w zakres, gdzie stop nie jest w pełni ciekły (pojawia się faza stała), co pogarsza płynność i sprzyja problemom z zalewaniem. Odpowiedź "niższa od temperatury solidus" jest sprzeczna z ideą zalewania, bo poniżej solidus metal jest już stały. Z kolei "wyższa od temperatury solidus, ale niższa od temperatury likwidus" opisuje obszar półciekły (mieszanina faz), który również nie zapewnia wymaganej ciekłości do bezpiecznego zalania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się solidus i likwidus, pamiętaj, że pewna ciekłość wymaga temperatury co najmniej powyżej likwidus, a w praktyce często stosuje się dodatkowy zapas temperatury (przegrzanie) dla kompensacji strat cieplnych i czasu transportu.
