Człowiek odbiera temperaturę środowiska zewnętrznego głównie dzięki termoreceptorom, czyli wyspecjalizowanym zakończeniom nerwowym odpowiedzialnym za czucie zimna i ciepła. Receptory te zalicza się do receptorów czucia powierzchownego i są one związane ze skórą, która pełni rolę narządu czucia (dotyk, ucisk, ból, temperatura).
Odpowiedź "skóry." jest poprawna, ponieważ właśnie w skórze znajdują się receptory odbierające bodźce termiczne, a informacja z nich przewodzona jest do ośrodkowego układu nerwowego i może wpływać m.in. na zachowania ochronne oraz termoregulację.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo dotyczą innych modalności zmysłowych:
- "wzroku." – narząd wzroku odbiera bodźce świetlne (fotoreceptory), a nie temperaturę. W praktyce można "domyślać się" temperatury na podstawie obrazu (np. śnieg), ale nie jest to pomiar receptorami temperatury.
- "węchu." – węch to chemorecepcja lotnych związków chemicznych w jamie nosowej; nie służy do detekcji ciepła lub zimna.
- "smaku." – smak jest chemorecepcją w obrębie kubków smakowych; wrażenie "ciepłe/zimne" podczas jedzenia pochodzi głównie z receptorów temperatury i bólu w jamie ustnej (także w błonie śluzowej), a nie z receptorów smaku jako takich.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "temperatura" jako bodziec, szukaj odpowiedzi związanej z termoreceptorami i czuciem skórnym (albo szerzej: czuciem somatycznym), a nie z klasycznymi narządami zmysłów: okiem, nosem czy językiem.
