Prawidłowe są pytania otwarte, ponieważ ich konstrukcja skłania do swobodnego opisu, rozwinięcia myśli i ujawnienia własnych ocen. W praktyce są to pytania typu: "Co o tym myślisz?", "Jak to widzisz?", "Co było dla Ciebie najtrudniejsze?" – odpowiedź nie jest z góry zawężona, więc podopieczny ma przestrzeń do opowiadania i argumentowania.
Odpowiedź "sugerujące" jest nieprawidłowa, bo pytania sugerujące mogą nakierowywać rozmówcę na oczekiwaną odpowiedź (np. przez podpowiedź w treści pytania). To utrudnia szczere ujawnianie opinii i zwiększa ryzyko, że podopieczny będzie odpowiadał "pod terapeutę", a nie zgodnie z własnym zdaniem.
Odpowiedź "zamknięte" jest nieprawidłowa, bo pytania zamknięte najczęściej prowadzą do krótkich odpowiedzi ("tak/nie", liczba, wskazanie faktu). Są użyteczne przy doprecyzowaniu informacji, ale same w sobie nie sprzyjają rozwijaniu wypowiedzi ani pogłębianiu refleksji.
Odpowiedź "alternatywne" (np. "wolisz A czy B?") również jest nieprawidłowa w tym kontekście, bo choć dają wybór, to zawężają pole odpowiedzi do podanych możliwości. Mogą pomagać w podejmowaniu decyzji, ale nie są najlepsze do ujawniania opinii i swobodnej narracji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się cel "rozwinąć wypowiedź", "poznać opinię", "pogłębić rozmowę", najczęściej właściwym narzędziem będą pytania otwarte. Zamknięte i alternatywne traktuj jako narzędzia do doprecyzowania, a sugerujące jako ryzykowne, bo mogą zniekształcać odpowiedzi.
