Zabawa "konstrukcyjna" polega na tworzeniu wytworu (konstrukcji) z dostępnych elementów, np. klocków. Kluczowe jest tu łączenie części w całość, próby uzyskania określonego efektu (wieża, dom, most), a także dobieranie rozwiązań pod kątem stabilności i funkcji. Taka aktywność naturalnie ćwiczy m.in. motorykę małą, koordynację wzrokowo-ruchową, planowanie czynności oraz wytrwałość.
Odpowiedź "konstrukcyjną." jest więc trafna, bo opis wskazuje na budowanie budowli, czyli wytwarzanie struktury z materiału konstrukcyjnego (klocków).
Pozostałe propozycje nie pasują do opisu:
- "Dydaktyczną." – akcentuje przede wszystkim uczenie się konkretnych treści/umiejętności w formie zabawy (np. ćwiczenie liter, liczenia, reguł zadania). Samo budowanie z klocków może wspierać rozwój, ale w tym opisie nie ma celu dydaktycznego ani reguł nauczania.
- "Tematyczną." – typowo opiera się na fabule i rolach (np. "w sklep", "w lekarza", "w dom"), gdzie przedmioty służą do odgrywania sytuacji. Budowanie budowli nie wymaga przyjmowania ról ani narracji.
- "Manipulacyjną." – koncentruje się na eksploracji i manipulowaniu przedmiotem (przekładanie, obracanie, wkładanie/wyjmowanie, testowanie właściwości). W budowaniu kluczowy jest rezultat w postaci konstrukcji, a nie sama manipulacja.
W praktyce terapii zajęciowej warto pamiętać, że ta sama aktywność (klocki) może być prowadzona różnie: jako ćwiczenie manipulacji (segregowanie, wkładanie), jako konstrukcja (budowle), albo jako zabawa tematyczna (np. "budujemy miasto i odgrywamy ruch uliczny"). O rodzaju zabawy decyduje dominujący cel i sposób działania.
