Opis wskazuje na wykonanie kwiatów z satynowych wstążek i korali przy użyciu kleju na gorąco, płomienia świecy, pęsety, igły i nici. Taki zestaw materiałów i narzędzi jest typowy dla techniki kanzashi, w której elementy z tkaniny/wstążki formuje się w płatki (często przy pomocy pęsety), a krawędzie bywa się nadtapia, aby nie strzępiły się i lepiej trzymały kształt. Następnie płatki łączy się w kwiat, często z dodatkiem koralików jako środka, a całość można sklejać lub dodatkowo przeszywać.
Odpowiedź "sutaszu" nie pasuje, ponieważ sutasz polega przede wszystkim na układaniu i przyszywaniu ozdobnych sznurków/sznurów (często wokół kamieni), a nie na formowaniu płatków ze wstążek i zabezpieczaniu ich płomieniem. Odpowiedź "origami" jest błędna, bo origami dotyczy składania papieru bez użycia tkanin i typowo bez kleju na gorąco oraz nadtapiającego płomienia. Odpowiedź "decoupage" również nie pasuje: to technika zdobienia polegająca na przyklejaniu papierowych motywów (np. serwetek) na podłoże i zabezpieczaniu warstwami lakieru/medium, a nie na modelowaniu wstążek w płatki.
Z perspektywy terapii zajęciowej rozpoznanie techniki jest ważne nie tylko dla nazwy, ale też dla doboru celów terapeutycznych: kanzashi rozwija precyzję chwytu, koordynację wzrokowo-ruchową i planowanie sekwencji czynności. W praktyce należy też uwzględnić bezpieczeństwo pracy z gorącym klejem i otwartym ogniem (nadzór, dobór uczestników, zabezpieczenie stanowiska).
