W terapii zajęciowej trening czynności samoobsługowych obejmuje m.in. mycie, pielęgnację ciała i inne elementy higieny osobistej. Pomoc przedstawiona na ilustracji (sprzęt pomocniczy używany w higienie) jest typowo dobierana wtedy, gdy pacjent ma ograniczenia ruchowe: trudności ze schylaniem się, zmniejszony zakres ruchu w stawach biodrowych/kolanowych, ból lub obniżoną równowagę. W takiej sytuacji wykorzystuje się rozwiązania pozwalające wykonać czynność przy mniejszym wysiłku i w bezpiecznej pozycji.
Odpowiedź "szorowania stóp" pasuje do celu treningu, ponieważ dotyczy bezpośrednio higieny w obszarze, do którego często trudno dosięgnąć, oraz do którego stosuje się specjalne przybory (np. szczotki/gąbki na uchwycie). Takie pomoce umożliwiają wykonanie ruchów czyszczących bez konieczności dużego zgięcia tułowia i bez przeciążania stawów.
- "zmywania sztućców" jest nieadekwatne, bo dotyczy prac domowych (IADL), a nie samoobsługi, i zwykle nie wymaga tego typu pomocy higienicznej; stosuje się inne narzędzia oraz inne warunki (zlew, detergent).
- "czesania włosów" odnosi się do pielęgnacji, ale wymaga przyborów typu grzebień/szczotka do włosów (często z innym kształtem i funkcją). Nawet jeśli istnieją grzebienie na przedłużonym uchwycie, ich część robocza i sposób użycia różnią się od przyborów do szorowania skóry.
- "czyszczenia ubrania" również nie jest typową czynnością samoobsługową wykonywaną tą pomocą; do odzieży używa się szczotek do ubrań, rolek lub akcesoriów do prania/czyszczenia, a nie przyborów przeznaczonych do skóry.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy pytanie dotyczy ADL (samoobsługa: higiena, ubieranie, jedzenie), czy IADL (prowadzenie domu). Potem dopasuj narzędzie do powierzchni i celu: skóra (higiena) vs naczynia vs włosy vs tkanina. To ogranicza pomyłki wynikające z samych skojarzeń z "czyszczeniem".
