W pracy terapeuty zajęciowego informacja zwrotna ma przede wszystkim korygować zachowanie i jednocześnie podtrzymywać relację terapeutyczną. Dlatego w sytuacji naruszenia regulaminu pracowni kluczowe jest odniesienie się do konkretnego, obserwowalnego zachowania oraz zakomunikowanie oczekiwań co do dalszego postępowania. Taki sposób wypowiedzi jest zgodny z zasadami komunikacji asertywnej: stawia granice, ale nie poniża.
Odpowiedź "ocenić zachowanie niezgodne z regulaminem pracowni i wskazać swoje oczekiwanie wobec zmiany" jest właściwa, ponieważ zawiera dwa elementy niezbędne w korekcie zachowania:
- nazwa problemu w kategoriach zachowania (co dokładnie jest niezgodne z zasadami),
- jasne oczekiwanie (co ma zostać zrobione inaczej od teraz).
Pozostałe propozycje są ryzykowne:
- "Ogólnie formułować swoją wypowiedź… wskazać na możliwość wyproszenia…" – uogólnienia utrudniają zrozumienie, co trzeba zmienić, a groźba usunięcia z zajęć może eskalować napięcie. Konsekwencje mogą być potrzebne, ale w informacji zwrotnej "przede wszystkim" liczy się precyzyjna korekta i oczekiwanie.
- "Wskazać przykłady negatywnych zachowań w przeszłości i skupić się na zagrożeniach…" – sięganie do historii często wywołuje poczucie niesprawiedliwości i obronność. Skupienie na zagrożeniach może brzmieć jak straszenie zamiast konstruktywnej rozmowy o zasadach.
- "Ocenić jednoznacznie podopiecznego i określić jego predyspozycje…" – to etykietowanie osoby. Ocena cech i "predyspozycji" obniża poczucie sprawczości, może stygmatyzować i jest sprzeczna z podejściem wspierającym zmianę.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj odpowiedzi, która łączy konkret (co się wydarzyło) z oczekiwaniem (co ma być inaczej), a jednocześnie unika oceniania człowieka i rozliczania przeszłości.
