KWALIFIKACJA MED13 - STYCZEŃ 2020

PYTANIE NR 39.
Terapeuta zajęciowy, w przypadku kontaktu z rodziną uczestnika warsztatów terapii zajęciowej powinien odnotować ten fakt
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kontakt terapeuty zajęciowego z rodziną uczestnika należy udokumentować w miejscu przeznaczonym do ewidencji współpracy i ustaleń z rodziną.
Dlatego właściwy jest wpis w "zeszycie współpracy z rodziną", a nie w planie wsparcia (planowanie), karcie zachowania (monitorowanie zachowań) czy kwestionariuszu wywiadu (narzędzie diagnostyczne).

Pełne wyjaśnienie:

W pracy terapeuty zajęciowego ważne jest nie tylko prowadzenie zajęć, ale także systematyczne dokumentowanie działań, w tym kontaktów z rodziną uczestnika WTZ. Taki zapis powinien trafiać do dokumentu, którego celem jest rejestrowanie współpracy z rodziną (np. ustaleń, przekazanych informacji, umówionych działań, próśb rodziny i reakcji placówki). Z tego powodu poprawna jest odpowiedź: "w zeszycie współpracy z rodziną".

Pozostałe propozycje są mniej właściwe, bo służą innym celom:

  • "w indywidualnym planie wsparcia" – plan służy przede wszystkim do określania celów, metod, form oddziaływań i monitorowania realizacji wsparcia. Sam fakt kontaktu z rodziną może mieć znaczenie dla planu, ale nie jest to podstawowe miejsce do bieżącej ewidencji wszystkich rozmów i ustaleń.
  • "w karcie zachowania podopiecznego" – karta zachowania dotyczy obserwacji i opisu zachowań uczestnika w określonych sytuacjach. Wpisy o rozmowach z rodziną nie odpowiadają głównemu przeznaczeniu tego dokumentu i mogą zaburzać czytelność monitoringu zachowań.
  • "w kwestionariuszu wywiadu z rodziną" – wywiad jest narzędziem zbierania danych (najczęściej na początku współpracy lub okresowo). Nie służy do zapisywania każdego kolejnego kontaktu; mieszanie notatek bieżących z narzędziem diagnostycznym utrudnia późniejszą analizę.

Na egzaminie warto kierować się zasadą: zapisuj informację w tym dokumencie, którego tytuł i funkcja odpowiadają celowi zapisu. Gdy pytanie dotyczy "odnotowania faktu kontaktu", kluczowe jest rozpoznanie dokumentu przeznaczonego do rejestru współpracy z rodziną, a nie dokumentów planistycznych, diagnostycznych lub obserwacyjnych.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wpis powinien krótko opisywać: datę i formę kontaktu, osobę kontaktującą się, temat rozmowy, ustalenia i dalsze kroki. Ważne są też informacje przekazane rodzinie i prośby rodziny. Notatka ma być rzeczowa, zrozumiała i przydatna dla zespołu.
Plan wsparcia służy głównie do określania celów i działań terapeutycznych oraz oceny postępów. Bieżące, częste kontakty organizacyjne lub informacyjne lepiej ewidencjonować w dokumentacji współpracy z rodziną, a do planu przenosić tylko ustalenia wpływające na cele lub metody pracy.
Wywiad rodzinny to narzędzie zbierania danych (najczęściej na początku lub okresowo) i ma strukturę pytań. Zeszyt współpracy to bieżący rejestr kontaktów i ustaleń w czasie trwania terapii. W praktyce wywiad opisuje "punkt startu", a zeszyt – "ciąg zdarzeń i uzgodnień".
Gdy z rozmowy wynikają zmiany celów, sposobów pracy, zakresu wsparcia lub ważne czynniki środowiskowe (np. nowe trudności w domu, zmiana opiekuna, ograniczenia organizacyjne). Wtedy w planie warto odnotować wpływ ustaleń na terapię, a szczegóły rozmowy pozostawić w zeszycie współpracy.
Tak, jeśli jest to kontakt związany z opieką/terapią i może mieć znaczenie dla ciągłości działań (ustalenia, informacje o stanie uczestnika, organizacja wsparcia). Wpis nie musi być długi, ale powinien pozwolić innym pracownikom zrozumieć, co ustalono i jakie są kolejne kroki.
Najczęściej myli się dokumenty o podobnie brzmiących nazwach: plan wsparcia, wywiad oraz karta zachowania. Uczniowie wybierają "najbardziej formalnie" brzmiącą odpowiedź, zamiast dopasować dokument do celu wpisu. Pomaga pytanie kontrolne: czy to plan, obserwacja zachowania, diagnoza czy rejestr współpracy?
Nie należy wpisywać ocen i komentarzy niezwiązanych z terapią, plotek lub szczegółów naruszających prywatność bez potrzeby. Unikaj języka wartościującego ("zła matka", "leniwy") – lepiej opisać fakty i ustalenia. Notatka ma wspierać pracę zespołu, a nie być miejscem na opinie.
Samą obserwację zachowania uczestnika wpisuje się w dokumentację do tego przeznaczoną (np. karta zachowania/obserwacji), a fakt rozmowy i jej ustalenia – w dokumentację współpracy z rodziną. Rozdzielenie wpisów ułatwia analizę: co jest obserwacją, a co kontaktem z rodziną.
Stosuj krótką strukturę: data, forma kontaktu, temat, ustalenia, działania. Używaj języka faktów i konkretnych sformułowań ("ustalono", "przekazano", "umówiono"). Unikaj skrótów nieznanych innym. Na końcu warto dopisać, kto sporządził wpis.
Najlepiej uczyć się funkcji dokumentów, a nie tylko ich nazw. Zrób tabelę: planowanie (plan wsparcia), diagnoza (wywiad/kwestionariusze), obserwacja (karty zachowania), współpraca (zeszyt kontaktów z rodziną). Potem ćwicz dopasowywanie sytuacji do dokumentu.
info

Statystycznie 59% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Materiały:

  • Materiały szkolne z zakresu prowadzenia dokumentacji w terapii zajęciowej
  • Wewnętrzne procedury i wzory dokumentów stosowane w danym WTZ
  • Notatki z zajęć dotyczących współpracy z rodziną i zespołem terapeutycznym

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego