Właściwości termoizolacyjne materiału odnoszą się do tego, jak łatwo przez materiał przepływa ciepło. Parametrem, który to opisuje wprost, jest współczynnik przewodności cieplnej (często oznaczany jako λ). Im niższa przewodność cieplna, tym materiał skuteczniej ogranicza straty ciepła i jest lepszym izolatorem.
Odpowiedź "przewodności cieplnej" jest poprawna, ponieważ przewodność cieplna jest podstawowym parametrem deklarowanym dla wyrobów do izolacji (w tym z wełny mineralnej) i służy do oceny oraz porównywania ich skuteczności cieplnej.
Pozostałe propozycje dotyczą innych zjawisk:
- "nasiąkliwości wodnej" opisuje, ile wody może wchłonąć materiał. Jest ważna dla trwałości i pracy w warunkach zawilgocenia, ale nie jest miarą termoizolacyjności (choć wilgoć może pośrednio pogarszać izolacyjność).
- "oporu dyfuzyjnego" odnosi się do przenikania pary wodnej przez materiał (dyfuzji). To parametr z obszaru wilgotnościowego, wykorzystywany przy ocenie ryzyka kondensacji i doborze warstw przegrody, a nie do bezpośredniej oceny przewodzenia ciepła.
- "rozszerzalności liniowej" dotyczy zmian długości/rozmiaru pod wpływem temperatury. Jest to cecha odkształceniowa, istotna np. w dylatacjach, ale nie opisuje zdolności izolowania cieplnego.
W praktyce na budowie betoniarz-zbrojarz spotyka się z wymaganiami dotyczącymi ograniczania strat ciepła w przegrodach oraz z dokumentacją wyrobów. Umiejętność rozpoznania, który parametr mówi o "izolowaniu", pomaga poprawnie czytać karty techniczne i unikać pomyłek między właściwościami cieplnymi a wilgotnościowymi.
