Tester okablowania strukturalnego (dla torów miedzianych, np. skrętki) jest narzędziem do sprawdzania warstwy fizycznej. Jego podstawową funkcją jest weryfikacja, czy przewód został poprawnie zakończony po obu stronach, czyli czy sygnał z danego pinu/włókna/żyły trafia na właściwy pin po drugiej stronie. Tę informację opisuje się jako mapę połączeń (wiremap).
Sprawdzenie mapy połączeń pozwala wykryć typowe błędy wykonawcze, m.in.:
- przerwę (brak ciągłości żyły),
- zwarcie między żyłami,
- zamianę żył lub błędną kolejność pinów,
- nieprawidłowe parowanie (np. split pair w skrętce).
Dlatego odpowiedź "mapę połączeń" jest właściwa: odpowiada temu, co tester kabli raportuje wprost jako wynik testu.
Odpowiedź "liczbę komputerów w sieci" jest nieprawidłowa, ponieważ tester okablowania nie prowadzi inwentaryzacji hostów. Do ustalania liczby urządzeń używa się narzędzi działających na poziomie sieciowym (np. skanowanie adresów, tablice ARP, systemy monitoringu).
Odpowiedź "obciążenie ruchu sieciowego" także jest błędna: obciążenie/ruch to cecha transmisji w sieci i wymaga przechwytywania lub odczytu statystyk (monitoring portów, SNMP, analizatory). Tester okablowania co najwyżej potwierdza poprawność przewodu, a nie analizuje ruchu.
Odpowiedź "liczbę przełączników w sieci" jest błędna z tego samego powodu: tester kabli nie rozpoznaje topologii i liczby urządzeń aktywnych, bo bada przewód jako medium transmisyjne, a nie strukturę logiczną sieci.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "okablowanie" lub "strukturalne", najczęściej chodzi o testy ciągłości i poprawności zakończeń (wiremap), a nie o parametry pracy sieci (ruch, liczba hostów, wydajność).
