Kwalifikacje w Zawodzie - Testy zawodowe online | Egzaminy Zawodowe

KWALIFIKACJA CHM4 - CZERWIEC 2019


PYTANIE NR 2.
Titrantem w oznaczaniu chlorków metodą Mohra jest roztwór
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W metodzie Mohra jony Cl− miareczkuje się roztworem azotanu(V) srebra, ponieważ Ag+ strąca chlorki jako AgCl. Chromian(VI) potasu pełni rolę wskaźnika, a nie titranta. NaCl jest analitem lub wzorcem, a KNO3 nie reaguje strąceniowo z chlorkami.

Pełne wyjaśnienie:

Metoda Mohra to klasyczne miareczkowanie strąceniowe (argentometria) stosowane do oznaczania jonów chlorkowych. Kluczowe jest rozróżnienie ról odczynników: titrant (roztwór miareczkujący) dostarcza jonów reagujących z analitem w sposób stechiometryczny, a wskaźnik sygnalizuje punkt końcowy.

Odpowiedź "azotanu(V) srebra" jest poprawna, ponieważ w trakcie miareczkowania jony Ag+ reagują z Cl−, tworząc trudno rozpuszczalny osad AgCl. Dopóki w roztworze są obecne chlorki, dodawane Ag+ jest zużywane na strącanie AgCl.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "chlorku sodu" nie jest titrantem w tej metodzie. NaCl może być składnikiem próbki (analitem) albo roztworem wzorcowym w innych kontekstach, ale w metodzie Mohra to AgNO3 jest roztworem miareczkującym.
  • "azotanu(V) potasu" nie dostarcza jonów, które strącają chlorki; K+ i NO3− są tu jonami obserwatorami, więc taki roztwór nie wyznaczy punktu końcowego reakcji strącania.
  • "chromianu(VI) potasu" jest typowo wskaźnikiem w metodzie Mohra. Po zużyciu chlorków nadmiar Ag+ reaguje z jonami CrO42−, dając ceglastoczerwony osad chromianu srebra, co sygnalizuje koniec miareczkowania. To jednak nie jest roztwór miareczkujący chlorki.

Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj schemat ról: AgNO3 = titrant, K2CrO4 = wskaźnik, a chlorki są oznaczanym składnikiem próbki.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Co to jest metoda Mohra w oznaczaniu chlorków?
Metoda Mohra to miareczkowanie strąceniowe jonów chlorkowych roztworem azotanu(V) srebra. Chlorki strącają się jako AgCl, a punkt końcowy wykrywa się wskaźnikiem chromianowym, gdy pojawia się trwałe zabarwienie/osad chromianu srebra.
Jaki roztwór jest titrantem w metodzie Mohra?
Titrantem jest roztwór azotanu(V) srebra, bo dostarcza jonów Ag+, które reagują stechiometrycznie z Cl− i tworzą trudno rozpuszczalny osad AgCl. To właśnie dodawany AgNO3 "odmierzamy" do punktu końcowego.
Dlaczego w metodzie Mohra używa się AgNO3, a nie NaCl?
W metodzie Mohra oznaczamy chlorki, więc NaCl jest typowym źródłem jonów Cl− (analit), a nie odczynnikiem miareczkującym. Roztwór miareczkujący musi dostarczać reagentu strącającego chlorki, czyli Ag+ z azotanu(V) srebra.
Co robi chromian(VI) potasu w metodzie Mohra?
Chromian(VI) potasu jest wskaźnikiem. Dopóki są chlorki, Ag+ zużywa się na AgCl. Gdy chlorki się skończą, nadmiar Ag+ reaguje z jonami chromianowymi, tworząc chromian srebra (zmiana barwy/osad), co sygnalizuje punkt końcowy.
Kiedy pojawia się punkt końcowy w metodzie Mohra?
Punkt końcowy obserwuje się po całkowitym strąceniu chlorków jako AgCl. Wtedy pierwsza niewielka nadwyżka jonów Ag+ zaczyna reagować z jonami chromianowymi wskaźnika, dając trwały efekt wizualny (zabarwienie lub osad), co oznacza koniec miareczkowania.
Jakie błędy są najczęstsze przy pytaniach o metodę Mohra?
Najczęściej myli się rolę wskaźnika z titrantem (wybór chromianu zamiast AgNO3) oraz miesza się analit z roztworem miareczkującym (wybór NaCl). Częsty jest też wybór "innego azotanu" (np. KNO3) przez skojarzenie nazwy.
Czy azotan(V) potasu może być użyty jako titrant na chlorki?
Nie, ponieważ roztwór KNO3 nie dostarcza jonów, które tworzą z chlorkami trudno rozpuszczalny osad. W miareczkowaniu strąceniowym chlorków potrzebne są jony Ag+ (z AgNO3), które strącają Cl− jako AgCl.
Jak odróżnić titrant od wskaźnika na egzaminie?
Titrant to roztwór dodawany z biurety, który reaguje stechiometrycznie z oznaczanym jonem (tu: AgNO3 z Cl−). Wskaźnik jest dodawany w małej ilości, by zasygnalizować punkt końcowy (tu: chromian). Zapamiętaj: titrant "zużywa się", wskaźnik "pokazuje".
Jakie inne metody argentometryczne warto znać obok Mohra?
Oprócz metody Mohra często omawia się metody: Volharda (miareczkowanie pośrednie z tiocyjanianem) oraz Fajansa (wskaźniki adsorpcyjne). Na egzaminie pomagają rozróżnić: jaki jest titrant, jaki wskaźnik i w jakich warunkach dana metoda działa najlepiej.
Jak przygotować się do pytań o miareczkowanie strąceniowe chlorków?
Utrwal: (1) reakcję strącania Ag+ + Cl− → AgCl, (2) nazwy i role odczynników (AgNO3 jako titrant, chromian jako wskaźnik), (3) typowe "pułapki" w odpowiedziach (NaCl i inne azotany). Pomaga też schemat w notatkach.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 62% zdających egzamin. średnie

Eksperci podkreślają: "W metodzie Mohra jony Cl− miareczkuje się roztworem azotanu(V) srebra, ponieważ Ag+ strąca chlorki jako AgCl."

Źródła:

  • Wikipedia: "Mohr's method" — https://en.wikipedia.org/wiki/Mohr%27s_method (dostęp: 2026-03-05)
  • ChemLibreTexts: "Argentometric Titrations" — https://chem.libretexts.org/Bookshelves/Analytical_Chemistry/Analytical_Chemistry_2.1_(Harvey)/07%3A_Titrimetric_Methods/7.07%3A_Precipitation_Titrations (dostęp: 2026-03-05)
  • Wikipedia: "Argentometry" — https://en.wikipedia.org/wiki/Argentometry (dostęp: 2026-03-05)

Materiały:

  • Podręczniki z chemii analitycznej ilościowej (dział: argentometria)
  • Materiały dydaktyczne o metodach strąceniowych: Mohra, Volharda, Fajansa
  • Instrukcje laboratoryjne (ćwiczenia) dotyczące oznaczania chlorków metodą Mohra
Zobacz też:

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego