Szczelina między korzeniem zęba a kością zębodołu jest wypełniona ozębną (więzadłem przyzębnym). To wyspecjalizowana tkanka łączna włóknista, której włókna łączą cement korzeniowy z kością wyrostka zębodołowego. Dzięki temu ząb jest zawieszony w zębodole, ma fizjologiczną ruchomość, a obciążenia z żucia są amortyzowane i przekazywane na kość.
Odpowiedź "cement" jest błędna, ponieważ cement to zmineralizowana tkanka twarda pokrywająca powierzchnię korzenia; nie stanowi wypełnienia przestrzeni między zębem a kością, lecz jest jednym z elementów, do których przyczepiają się włókna ozębnej.
Odpowiedź "dziąsło" jest błędna, bo dziąsło jest tkanką otaczającą szyjkę zęba i pokrywającą wyrostek zębodołowy od strony jamy ustnej. Nie leży w szczelinie ozębnej między korzeniem a kością, tylko stanowi część przyzębia brzeżnego.
Odpowiedź "kostniwo" jest nieprawidłowa w tym kontekście: kość zębodołu tworzy ściany zębodołu, ale nie wypełnia przestrzeni między kością a korzeniem. To właśnie ozębna zajmuje tę przestrzeń i zapewnia funkcjonalne połączenie zęba z kością.
W praktyce rozróżnienie tych struktur pomaga zrozumieć, dlaczego w zapaleniu przyzębia dochodzi do utraty przyczepu i rozchwiania zęba: uszkodzeniu ulega aparat zawieszeniowy, czyli m.in. ozębna oraz jej przyczepy.
