Tlenoprzepuszczalność jest kluczową cechą soczewki kontaktowej, ponieważ soczewka leży na oku i może ograniczać dopływ tlenu do rogówki. Rogówka nie ma własnych naczyń krwionośnych, więc w dużej mierze "oddycha" dzięki tlenowi docierającemu z powietrza przez film łzowy. Z tego powodu w kontaktologii stosuje się oznaczenie Dk (DK), opisujące zdolność materiału soczewki do przepuszczania tlenu.
Odpowiedź "DK" jest poprawna, ponieważ jest to standardowy skrót używany przy opisie tlenoprzepuszczalności materiału soczewek kontaktowych. W praktyce spotyka się także pojęcie Dk/t, które uwzględnia dodatkowo grubość soczewki (im cieńsza soczewka, tym zwykle większa transmisja tlenu do rogówki).
- "BC" jest niepoprawne w tym pytaniu, bo oznacza krzywiznę bazową (base curve). To parametr dopasowania soczewki do krzywizny rogówki, istotny dla komfortu i stabilności soczewki, ale nie opisuje przepuszczania tlenu.
- "DIA" jest niepoprawne, ponieważ oznacza średnicę soczewki kontaktowej. Wpływa na pokrycie rogówki i ułożenie soczewki, ale nie jest miarą oksygenacji.
- "PWR" jest niepoprawne, gdyż oznacza moc optyczną soczewki (korekcję wady wzroku). To parametr refrakcyjny, niezwiązany bezpośrednio z transportem tlenu przez materiał.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się wątek tlenu, zdrowia rogówki lub długiego czasu noszenia, najczęściej chodzi o Dk/Dk/t. Natomiast dopasowanie "kształtu" soczewki do oka to zwykle BC i DIA, a korekcja wady to PWR.
