W modelu Thomas-Kilmann (TKI) style zachowania w konflikcie/negocjacjach opisuje się na dwóch osiach: asertywność (na ile realizuję własne cele) oraz kooperatywność (na ile dbam o potrzeby i relację z drugą stroną). Dzięki temu można odróżnić zachowania, które na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie (np. "ustępowanie"), ale mają inną logikę.
Poprawna odpowiedź: "dostosowanie się."
Styl dostosowania się (accommodating) oznacza wysoką kooperatywność i niską asertywność. W praktyce to sytuacja, w której jedna strona ustępuje, bo priorytetem jest utrzymanie dobrych relacji, "ratowanie atmosfery", budowanie zaufania albo uznanie, że spór nie jest wart kosztów relacyjnych. Dokładnie to oddaje fragment: "traktowanie partnerów jak przyjaciół oraz ustępowanie, aby pielęgnować wzajemne relacje".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "kompromis." – kompromis oznacza wzajemne ustępstwa: każda strona trochę zyskuje i trochę traci. W treści nie ma mowy o obustronnym "spotkaniu się w połowie", tylko o ustępowaniu dla relacji, czyli mechanizmie jednostronnym.
- "dominacja." – dominacja to wysoka asertywność i niska kooperatywność: nacisk na własny wynik, argumentowanie siłą, forsowanie rozwiązań. To przeciwieństwo pielęgnowania relacji kosztem własnych celów.
- "unikanie." – unikanie oznacza niską asertywność i niską kooperatywność: wycofanie się, odkładanie rozmowy, brak zaangażowania. W pytaniu jest aktywne działanie (ustępowanie po to, by utrzymać relację), a nie ucieczka od rozmowy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawia się "relacja ważniejsza niż cel" i ustępstwo wygląda na jednostronne, najczęściej chodzi o dostosowanie się. Jeśli pojawia się "każdy trochę ustępuje", wtedy pasuje kompromis.
