Transoptor (często nazywany też optoizolatorem) to element, w którym sygnał jest przekazywany optycznie: po jednej stronie pracuje nadajnik światła (zwykle dioda LED), a po drugiej odbiornik (np. fototranzystor, fotodioda, foto-SCR lub optotriak). Kluczową cechą jest to, że między wejściem a wyjściem nie ma przewodzącej ścieżki elektrycznej.
Dlatego poprawna odpowiedź to "galwanicznej izolacji obwodów". W praktyce oznacza to separację mas/potencjałów oraz ograniczenie przenoszenia niebezpiecznych napięć, zakłóceń i impulsów przepięciowych z części mocy do części sterującej (lub odwrotnie). To typowe w mechatronice, gdzie sterowanie z mikrokontrolera musi być odseparowane od napędów, zasilaczy i elementów wykonawczych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "sygnalizacji transmisji" – transoptor może pośrednio służyć jako element w torze sygnałowym, ale jego zasadniczym celem nie jest "sygnalizacja", tylko separacja elektryczna przy zachowaniu przekazu informacji.
- "galwanicznego połączenia obwodów" – to przeciwieństwo działania transoptora. Właśnie brak galwanicznego połączenia jest jego zaletą.
- "zamiany impulsów elektrycznych na promieniowanie świetlne" – w środku transoptora faktycznie zachodzi zamiana prądu na światło w diodzie LED, ale to opis mechanizmu części elementu, a nie celu stosowania całego podzespołu w układzie. Celem pozostaje izolacja galwaniczna przy jednoczesnym przekazaniu sygnału.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się "izolacja galwaniczna", a pytanie dotyczy transoptora/optoizolatora, to zwykle jest to właściwy wybór, bo jest to jego najważniejsza funkcja użytkowa.
