W transporcie urobku rudy miedzi z rejonu szybu do zakładu wzbogacania najczęściej dąży się do rozwiązania o dużej wydajności, ciągłej pracy i powtarzalnych parametrach podawania materiału na kolejne operacje technologiczne. Z tego powodu standardowo stosuje się przenośniki taśmowe, które mogą przenosić urobek w sposób ciągły, z ograniczoną liczbą operacji pośrednich i z relatywnie stabilnym strumieniem masy.
Odpowiedź "przenośników taśmowych." jest poprawna, ponieważ przenośnik stanowi element ciągu technologicznego łączącego wydobycie z przeróbką: minimalizuje przestoje wynikające z cyklicznego podstawiania środków transportu i ułatwia sterowanie wydajnością całej linii.
Pozostałe propozycje są nieadekwatne do opisanego odcinka transportu:
- "mostów przerzutowych." – to urządzenia wykorzystywane przede wszystkim do przerzutu materiału między ciągami, zmiany kierunku, rozdziału strumienia lub formowania zwałów; nie są typowym środkiem długotrwałego transportu od szybu do zakładu.
- "ładowarek łyżkowych." – służą głównie do urabiania, załadunku i prac pomocniczych na krótkich dystansach; nie zapewniają ekonomicznego, ciągłego transportu dużych mas na dłuższej trasie.
- "pojazdów samochodowych." – mogą być wykorzystywane w niektórych układach, ale mają charakter nieciągły (kursy), wymagają organizacji ruchu, załadunku/rozładunku oraz zwykle trudniej nimi utrzymać stały, równomierny strumień materiału dla zakładu wzbogacania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się transport urobku "z X do zakładu" i nie ma mowy o wyjątkowych warunkach, zwykle chodzi o rozwiązanie ciągłe i wysokowydajne, czyli przenośnik (najczęściej taśmowy).
