W tapicerstwie (podobnie jak w krawiectwie) trasowanie oznacza wyznaczanie na materiale linii, po których będzie wykonywane cięcie (np. obrys szablonu, linie zapasów, punkty montażowe). Do tego celu stosuje się przybory, które dają czytelny znak, nie niszczą włókien i zwykle dają się łatwo usunąć lub nie są widoczne po złożeniu wyrobu. Typowym narzędziem jest kreda krawiecka.
Cięcie tkaniny powinno być wykonane narzędziem przystosowanym do materiałów miękkich, zapewniającym kontrolę nad krawędzią i ograniczającym strzępienie. Z tego powodu poprawne są nożyczki tapicerskie (lub inne nożyce do tkanin), bo umożliwiają precyzyjne prowadzenie cięcia po trasowanej linii.
Odpowiedź "kredy krawieckiej i nożyczek tapicerskich." jest poprawna, ponieważ łączy właściwe narzędzie do znakowania z właściwym narzędziem do cięcia tkanin.
Pozostałe zestawy są błędne z praktycznego punktu widzenia:
- "mydełka krawieckiego i gilotyny ręcznej." – mydełko bywa używane do znakowania, ale drugi element zestawu nie jest typowym narzędziem do precyzyjnego krojenia tkanin w tapicerstwie; wprowadza skojarzenie z cięciem arkuszy/papieru lub innych materiałów.
- "kredy szkolnej i wyrzynarki przewodowej." – kreda szkolna nie jest standardowym przyborem do trasowania tkanin, a wyrzynarka jest przeznaczona do materiałów twardych; jej użycie na tkaninie byłoby nieadekwatne i potencjalnie niebezpieczne.
- "tuszu czarnego i pilarki tarczowej." – tusz może trwale zabrudzić materiał i utrudnić uzyskanie estetycznego wyrobu, a pilarka tarczowa jest narzędziem do obróbki drewna i tworzyw, nie do tkanin.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: tkaniny trasuje się "czysto" i nietrwale (kreda), a tnie się narzędziami do tkanin (nożyczki/nożyce). Narzędzia stolarskie i budowlane zwykle oznaczają dystraktory.
