Sygnały dźwiękowe są stosowane po to, aby inni uczestnicy ruchu mogli rozpoznać status jednostki oraz ocenić ryzyko zderzenia, szczególnie gdy obserwacja wzrokowa jest utrudniona (np. mgła, intensywne opady).
Sekwencja krótki–długi–krótki jest sygnałem, który statek na kotwicy może nadawać gwizdkiem jako sygnał ostrzegawczy. Ma on zwrócić uwagę jednostek zbliżających się, że statek pozostaje zakotwiczony i może stanowić przeszkodę w torze ruchu.
Odpowiedź "na mieliźnie" jest niepoprawna, ponieważ statek na mieliźnie ma odrębne wymagania sygnalizacyjne i nie identyfikuje się go samym układem trzech dźwięków gwizdka krótki–długi–krótki.
Odpowiedź "zajęty holowaniem" jest niepoprawna, gdyż holowanie wiąże się z innym zestawem sygnałów (zarówno w zakresie sygnałów dźwiękowych, jak i innych oznaczeń), które informują o ograniczonej zdolności manewrowej zespołu holowniczego.
Odpowiedź "zamierzający wyprzedzić drugi statek z jego lewej burty" również jest niepoprawna. Sygnały manewrowe dotyczące wyprzedzania mają własne, charakterystyczne układy dźwięków i nie są to trzy dźwięki w schemacie krótki–długi–krótki.
Wskazówka egzaminacyjna: ucz się sekwencji jako "wzorców rytmicznych" (liczba i długość dźwięków) i zawsze łącz je z kontekstem: czy sygnał ma opisywać manewr, czy status jednostki (np. na kotwicy). To ogranicza typową pomyłkę między sygnałami manewrowymi a ostrzegawczymi.
