W przegubach i węzłach tarcia kosiarki rotacyjnej tuleja pełni rolę elementu łożyskowania ślizgowego (ma zapewnić prowadzenie i ograniczyć zużycie droższego elementu, np. wałka). Z tego powodu w praktyce często stosuje się mosiądz (stop miedzi), ponieważ ma dobre własności tribologiczne: jest materiałem "przyjaznym" w parze ciernej, może zmniejszać ryzyko zatarcia oraz łatwiej dopasowuje się do współpracującej powierzchni.
Odpowiedź "z mosiądzu" jest więc zgodna z typowym doborem materiału na tuleje ślizgowe w mechanizmach, gdzie liczą się: odporność na zużycie, praca przy smarowaniu i możliwość bezpiecznego "poświęcenia" tulei (tuleja ma się zużyć wcześniej niż wałek).
- "z żeliwa" – żeliwo jest popularne w odlewach korpusów i elementów o dobrej lejności, ale w tulei przegubu może być mniej korzystne ze względu na kruchość i gorszą "tolerancję" na udary oraz niewłaściwe smarowanie.
- "ze staliwa" – staliwo (odlewana stal) częściej dobiera się na elementy nośne/obciążone udarowo. Tuleja ślizgowa z samej stali/staliwa nie daje zwykle tak dobrych własności przeciwciernych jak stopy miedzi i może zwiększać zużycie wałka.
- "ze stali" – stal jest powszechna w częściach konstrukcyjnych i wałkach, ale jako tuleja ślizgowa bez specjalnych rozwiązań (np. warstw ślizgowych) nie jest typowym wyborem w prostych węzłach tarcia; łatwiej wtedy o przyspieszone zużycie pary ciernej.
W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest skojarzenie funkcji tulei (element ślizgowy) z materiałami o dobrych własnościach przeciwciernych. W praktyce podczas eksploatacji pamiętaj też o regularnym smarowaniu przegubów, bo nawet właściwy materiał nie zabezpiecza przed zużyciem przy braku smaru.
