Twarde soczewki kontaktowe (najczęściej RGP) są szczególnie użyteczne w korekcji niezborności nieregularnej, ponieważ w praktyce klinicznej problemem bywa nie sama "wartość cylindra", ale nieregularny kształt i zmienna krzywizna powierzchni rogówki. Taka nieregularność powoduje, że układ optyczny oka wytwarza obraz zniekształcony, z gorszym kontrastem, a klasyczna korekcja okularowa często nie daje satysfakcjonującej poprawy.
Mechanizm przewagi soczewki twardej polega na tym, że:
- sztywna soczewka zapewnia regularną przednią powierzchnię refrakcyjną,
- warstwa filmu łzowego pomiędzy rogówką a soczewką może częściowo zamaskować (zniwelować) lokalne nierówności rogówki,
- w efekcie poprawia się nie tylko ostrość, ale też jakość widzenia (np. kontrast, zmniejszenie "smużenia").
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są najlepszym wyborem w tym sformułowaniu? Określenia "mieszana", "niezłożona" i "złożona" odnoszą się do innych podziałów astygmatyzmu (zależnych m.in. od położenia ognisk względem siatkówki) i same w sobie nie wskazują na kluczowy problem, czyli nieregularność powierzchni rogówki. To właśnie nieregularność jest typową sytuacją, w której korzyść z RGP bywa szczególnie wyraźna.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "twarda soczewka" i "szczególnie przydatna", warto skojarzyć to z przypadkami, w których trzeba "zastąpić" nieregularną rogówkę bardziej regularną powierzchnią optyczną, a nie tylko skorygować typowy, regularny cylinder.
