Tworzenie trójwymiarowych postaci, animacji i scenografii jest domeną grafiki 3D. W praktyce oznacza to modelowanie obiektów w przestrzeni (X, Y, Z), nadawanie im materiałów i tekstur, ustawianie oświetlenia oraz kamery, a następnie animowanie (np. ruch postaci, praca kamery, deformacje siatki) i renderowanie ujęć.
Dlaczego "3D" jest poprawne?
Bo tylko grafika 3D opisuje obiekty jako bryły i pozwala budować sceny przestrzenne, w których elementy mają głębię i mogą być oglądane pod różnymi kątami. To kluczowe przy scenografii (środowisko, rekwizyty, architektura) i animacji przestrzennej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 2D – grafika dwuwymiarowa dotyczy płaskiego obrazu (szerokość i wysokość). Można w niej tworzyć animacje 2D, ale nie modeluje się w niej brył i scen przestrzennych w tym samym sensie co w 3D.
- rastrowa – to klasyfikacja według sposobu zapisu obrazu (piksele). Grafika rastrowa może być zarówno elementem pracy 2D (np. fotografia), jak i częścią pipeline’u 3D (np. tekstury), ale nie oznacza "trójwymiarowości".
- bitmapowa – w praktyce bliskoznaczne z rastrową (również piksele). To nadal nie jest przeciwstawienie 2D/3D, tylko opis formatu/struktury obrazu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pada "trójwymiarowe", szukaj odpowiedzi odnoszącej się do wymiarów przestrzeni (2D/3D), a nie do typu grafiki (rastrowa/wektorowa) czy formatu zapisu.
