KWALIFIKACJA MED5 - TEST WIEDZY NR 2

PYTANIE NR 9.
Typ hałasu Średni poziom dźwięku (dB)
Samolot odrzutowy 140
Kosiarka do trawy 90
Normalna rozmowa 60
Szept 30
Na podstawie powyższej tabeli, określ, który z wymienionych poziomów dźwięku może prowadzić do uszkodzenia słuchu po długotrwałej ekspozycji.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Długotrwała ekspozycja wiąże się głównie z poziomami ok. 85–100 dB, które przy wielogodzinnym lub wieloletnim narażeniu mogą powodować przewlekłe uszkodzenie słuchu. Poziom ok. 90 dB (jak kosiarka) mieści się w tym zakresie. Natomiast 140 dB to ryzyko natychmiastowego urazu akustycznego, a 60 dB i 30 dB są zwykle bezpieczne.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie sprawdza, czy potrafisz odróżnić przewlekłe uszkodzenie słuchu od hałasu od ostrego urazu akustycznego. Kluczowe jest tu sformułowanie: "po długotrwałej ekspozycji". Oznacza to wielogodzinne, powtarzalne lub wieloletnie narażenie, typowe np. dla pracy zawodowej albo regularnych czynności w hałasie.

Poziom około 90 dB (w tabeli: "Kosiarka do trawy") jest charakterystyczny dla sytuacji, które mogą prowadzić do stopniowego pogorszenia słuchu, jeśli ekspozycja trwa długo i powtarza się. Dlatego odpowiedź "Kosiarka do trawy" pasuje do mechanizmu przewlekłego uszkodzenia.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "Samolot odrzutowy (140 dB)" to bardzo wysoki poziom, kojarzony raczej z natychmiastowym ryzykiem uszkodzenia słuchu (uraz akustyczny). To nie jest typowy przykład sytuacji, w której potrzebna jest "długotrwała ekspozycja", bo szkoda może wystąpić nawet przy krótkim kontakcie.
  • "Normalna rozmowa (60 dB)" jest poziomem uznawanym za bezpieczny w kontekście uszkodzeń słuchu i nie powinna prowadzić do niedosłuchu od hałasu w typowych warunkach.
  • "Szept (30 dB)" jest jeszcze cichszy i nie stanowi zagrożenia dla słuchu w kontekście uszkodzeń hałasowych.

W praktyce protetyka słuchu takie rozróżnienie pomaga w wywiadzie: gdy pacjent opisuje wieloletnią pracę w hałasie (np. narzędzia, maszyny, kosiarka), podejrzewa się mechanizm przewlekły; gdy wystąpiło nagłe zdarzenie bardzo głośne, rozważa się uraz ostry. Na egzaminie zawsze czytaj uważnie warunek czasu ekspozycji, bo on zmienia poprawną odpowiedź.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Długotrwała ekspozycja to narażenie trwające wiele godzin dziennie lub powtarzające się przez miesiące i lata. W tym mechanizmie szkodzą zwykle poziomy około 85–100 dB, bo uszkodzenie narasta stopniowo. W wywiadzie liczy się czas, częstotliwość i warunki pracy lub hobby.
Poziomy rzędu 120+ dB są kojarzone z ostrym urazem akustycznym, który może wystąpić nawet po krótkiej ekspozycji. To inny mechanizm niż przewlekłe uszkodzenie od wielogodzinnego hałasu. W pytaniu chodzi o sytuacje, gdzie szkoda wynika z kumulacji narażenia w czasie.
Ryzyko przewlekłego uszkodzenia słuchu rośnie szczególnie przy ekspozycji około 85–100 dB, gdy trwa ona długo i powtarza się. W praktyce oznacza to hałas maszyn, narzędzi lub głośnych urządzeń domowych. Im wyższy poziom, tym krótszy czas może być tolerowany bez ochrony.
W typowych warunkach 60 dB (normalna rozmowa) jest uznawane za poziom bezpieczny i nie powinno prowadzić do niedosłuchu indukowanego hałasem. Dyskomfort może dotyczyć raczej osób z nadwrażliwością słuchową, ale to nie jest klasyczny mechanizm uszkodzenia od hałasu zawodowego.
Szept (około 30 dB) jest bardzo cichy i nie stanowi zagrożenia dla słuchu w kontekście uszkodzeń hałasowych. Może być natomiast użyteczny jako punkt odniesienia do skali głośności: pozwala zrozumieć, jak duża jest różnica między codzienną ciszą a hałasem maszyn.
Protetyk pyta o źródła hałasu (praca, narzędzia, muzyka), czas ekspozycji i stosowanie ochrony. Znajomość typowych poziomów dB pomaga ocenić, czy bardziej prawdopodobny jest przewlekły niedosłuch od hałasu, czy nagły uraz akustyczny. To wpływa na dobór dalszej diagnostyki.
Częste są stopniowe trudności w rozumieniu mowy (zwłaszcza w hałasie), wrażenie "przytłumionych" dźwięków oraz szumy uszne. Objawy narastają powoli, dlatego pacjent nie zawsze kojarzy je z hałasem. W wywiadzie ważne są lata pracy w głośnym środowisku lub regularne hobby w hałasie.
Ostry uraz akustyczny to nagłe uszkodzenie narządu słuchu po bardzo głośnym bodźcu, typowo przy poziomach około 120+ dB. Może pojawić się po strzale, wybuchu lub innym ekstremalnym hałasie. Objawy bywają natychmiastowe: ból, szumy, nagłe pogorszenie słuchu.
Najczęstszy błąd to wybór "najgłośniejszej" opcji bez czytania warunku o czasie ekspozycji. Uczniowie mylą też przewlekłe uszkodzenie od hałasu z ostrym urazem akustycznym. Pomaga zasada: 85–100 dB to ryzyko przy długim czasie, a 120+ dB to ryzyko natychmiastowe.
Utrwal progi ryzyka (około 85 dB jako granica istotna dla długotrwałej ekspozycji) i naucz się rozróżniać mechanizmy: przewlekłe uszkodzenie vs. ostry uraz. Ćwicz zadania z tabelami i opisami źródeł hałasu. Na egzaminie zawsze podkreśl słowa typu "długotrwale" albo "natychmiast".
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 48% zdających egzamin. trudne

Według specjalistów z branży: "Długotrwała ekspozycja wiąże się głównie z poziomami ok. 85–100 dB, które przy wielogodzinnym lub wieloletnim narażeniu mogą powodować przewlekłe uszkodzenie słuchu."

Źródła:

  • World Health Organization (WHO), "Environmental Noise Guidelines for the European Region", 2018
  • NIOSH, "Criteria for a Recommended Standard: Occupational Noise Exposure" (Revised Criteria 1998), Publication No. 98-126, 1998
  • ISO 1999:2013, Acoustics — Estimation of noise-induced hearing loss

Materiały:

  • Podręczniki z audiologii klinicznej (rozdziały o hałasie i niedosłuchu odbiorczym)
  • Materiały edukacyjne BHP dotyczące narażenia na hałas w pracy
  • Wytyczne i poradniki instytucji zdrowia publicznego dotyczące prewencji ubytku słuchu

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego