W zadaniu podano zakresy temperatur nanoszenia czterech typów klejów. Warunek "możesz stosować wszystkie" oznacza, że wybrana temperatura musi jednocześnie spełniać wymagania każdego kleju, czyli musi należeć do części wspólnej wszystkich przedziałów.
Zakresy z tabeli:
- PVAc: 15–25°C
- poliuretanowy: 5–35°C
- epoksydowy: 18–28°C
- kazeinowy: 20–30°C
Wyznaczamy część wspólną krok po kroku:
- Dolna granica wspólna to najwyższa z dolnych granic: max(15, 5, 18, 20) = 20°C.
- Górna granica wspólna to najniższa z górnych granic: min(25, 35, 28, 30) = 25°C.
Zatem wspólny zakres temperatur, w którym da się nanosić wszystkie kleje, to 20–25°C. Pytanie wymaga jednak wskazania jednej temperatury z odpowiedzi. Spośród podanych wartości tylko 20°C leży w każdym z zakresów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 25°C – jest na granicy PVAc (15–25°C), ale nadal mieści się w pozostałych zakresach; w tym zestawie odpowiedzi jednak pytanie wskazuje na wybór jednej temperatury, a 20°C jest pewnym wyborem wynikającym z dolnej granicy najbardziej ograniczającego kleju (kazeinowego).
- 15°C – odpada, bo klej epoksydowy wymaga co najmniej 18°C, a kazeinowy co najmniej 20°C.
- 30°C – odpada, bo PVAc dopuszcza maksymalnie 25°C, a epoksydowy maksymalnie 28°C.
W praktyce stolarskiej analiza taka pomaga dobrać technologię i warunki warsztatu: jeśli temperatura spada poniżej 20°C, nie wszystkie wymienione kleje będą mogły być aplikowane zgodnie z zaleceniami, co zwiększa ryzyko słabego wiązania i wad spoiny.
