W SQL typ char służy do przechowywania danych znakowych o stałej długości. W praktyce spotyka się zapis z parametrem długości, np. CHAR(n), co oznacza, że baza przeznacza miejsce na dokładnie n znaków (a krótsze wartości mogą być dopełniane spacjami – zależnie od systemu).
Dlaczego poprawne jest "char"? Ponieważ pytanie dotyczy typu stało-znakowego, czyli takiego, którego długość jest z góry ustalona definicją kolumny. To klasyczna cecha CHAR/CHARACTER w SQL.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "text" zwykle oznacza typ tekstowy o zmiennej długości (i w wielu DBMS jest przeznaczony dla dłuższych napisów). Nie jest to typ stałej długości i bywa specyficzny dla danego systemu.
- "time" jest typem czasu (godzina/minuta/sekunda) i należy do grupy typów daty/czasu, a nie znakowych.
- "bool" (lub BOOLEAN) służy do przechowywania wartości logicznych (prawda/fałsz), więc nie opisuje danych znakowych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "stała długość", najczęściej chodzi o rozróżnienie CHAR (stała) vs typy o zmiennej długości (np. VARCHAR/TEXT). Jeśli zadanie nie podaje dialektu SQL, warto kojarzyć pojęcia z najczęściej spotykanym znaczeniem w systemach bazodanowych.