W krawiectwie typologia sylwetki nie służy do "nadania rozmiaru", lecz do lepszego dopasowania konstrukcji do proporcji ciała. Jedną z metod jest klasyfikacja oparta na różnicy między obwodem bioder a obwodem klatki piersiowej. Żeby takie porównanie miało sens, pomiary muszą być wykonane powtarzalnie:
- obwód klatki piersiowej mierzy się poziomo w najszerszym miejscu biustu,
- obwód bioder mierzy się poziomo w najszerszym miejscu pośladków.
W zależności od przyjętego programu nauczania lub podręcznika, wynik (różnica obwodów) bywa przypisywany do typów figur oznaczanych symbolami. W tym pytaniu sprawdzana jest znajomość konkretnego systemu, w którym typy figur kobiet oznacza się symbolami A,B,C,D.
Odpowiedź "I,II, III, IV" jest nieprawidłowa, ponieważ liczby rzymskie częściej kojarzą się z podziałami na grupy/klasy w innych kontekstach, a nie z oznaczeniem typów sylwetek wyznaczanych różnicą obwodów w tym ujęciu dydaktycznym.
Odpowiedź "0,1,2,3" jest nieprawidłowa, bo taka numeracja bywa spotykana w innych systemach (np. porządkowanie wariantów), ale nie odpowiada wskazanemu tutaj sposobowi oznaczania typów figur.
Odpowiedź "S,M,L, XL" jest nieprawidłowa, ponieważ są to oznaczenia rozmiarów odzieży (tęgości/obwodów w ujęciu rozmiarowym), a nie typów figury wynikających z relacji biodra–klatka piersiowa. To typowa pułapka egzaminacyjna: rozmiar i typ sylwetki to różne pojęcia.
W praktyce zawodowej poprawne rozpoznanie typu figury pomaga krawcowi dobrać fason i wprowadzić korekty konstrukcyjne (np. w układzie zaszewek, dodatkach na swobodę, proporcjach przodu i tyłu), co skraca proces poprawek i poprawia komfort noszenia.
