Rehabilitacja czynności oddychania w terapii miofunkcjonalnej u dzieci ma na celu przede wszystkim wspieranie prawidłowego toru oddechowego oraz koordynacji pracy mięśni w obrębie warg i jamy ustnej. W wieku 5–6 lat kluczowe jest dobranie ćwiczeń, które są bezpieczne, akceptowalne dla dziecka i nie wzmacniają niepożądanych nawyków.
Odpowiedź "z krążkiem Friela" jest właściwa, ponieważ krążek Friela jest opisywany jako narzędzie terapeutyczne wykorzystywane do ćwiczeń mięśni okrężnych ust, poprawy domknięcia warg oraz elementów koordynacji oddechowej. Tego typu praca może wspierać reedukację wzorca oddychania, szczególnie gdy problemem jest oddychanie ustne i trudność w utrzymaniu spoczynkowego kontaktu warg.
Odpowiedź "z zabawami słownymi z sylabami \"ka\", \"ga\"" nie dotyczy wprost rehabilitacji oddychania. Takie zadania są typowe dla ćwiczeń artykulacyjnych i pracy nad pozycją języka w kontekście mowy. Mogą wspierać sprawność języka, ale nie są równoważne ćwiczeniom ukierunkowanym na tor oddechowy i koordynację oddechową.
Odpowiedź "ze szpatułką drewnianą zagryzaną między przednimi zębami do ssania" jest problematyczna, bo opiera się na mechanizmie ssania i dodatkowo wprowadza element zagryzania. Z perspektywy terapii funkcji orofacjalnych taki bodziec może utrwalać nieprawidłowe wzorce (parafunkcje) zamiast je wygaszać, a także nie stanowi typowej, uzasadnionej metody rehabilitacji oddychania.
Odpowiedź "z dropsem do ssania" również nie jest właściwa, ponieważ ssanie (zwłaszcza w sytuacjach, gdy celem jest odejście od oddychania ustnego) może wzmacniać niepożądane nawyki i nie adresuje sedna problemu, jakim jest tor oddechowy i praca mięśni w spoczynku. W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać zasadę: ćwiczenia oddechowe i koordynacyjne powinny wspierać prawidłowe oddychanie oraz domknięcie warg, a nie zwiększać zachowania ssania.
