KWALIFIKACJA MED4 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 39.
U pacjentów z oczopląsem i wyrównawczym ustawieniem głowy oraz zwrotem oczu w prawo należy dobrać pryzmaty przed okiem prawym bazą do
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobór bazy pryzmatu ma na celu optyczne przesunięcie obrazu tak, aby pacjent mógł ustawić oczy bliżej pozycji najbardziej korzystnej (zmniejszającej potrzebę zwrotu oczu i ustawienia wyrównawczego głowy). Przy zwrocie oczu w prawo dobiera się bazy w układzie nosowo/skroniowym dla pary oczu zgodnie z zasadą działania pryzmatów.

Pełne wyjaśnienie:

W ortoptyce pryzmaty dobiera się tak, aby zmienić warunki fiksacji i umożliwić pacjentowi ustawienie oczu w bardziej komfortowym położeniu, często zbliżonym do tzw. korzystnej pozycji spojrzenia (gdzie oczopląs bywa mniejszy, a ostrość/komfort większe). W pytaniu podano sytuację: oczopląs, ustawienie wyrównawcze głowy oraz zwrot oczu w prawo. Taki opis sugeruje, że pacjent kompensuje, ustawiając oczy w prawo, a dobór pryzmatów ma "przenieść" warunki widzenia tak, by nie musiał utrzymywać tego zwrotu.

Odpowiedź "nosa, a przed okiem lewym bazą do skroni." jest zgodna z praktyczną zasadą doboru kierunku bazy w układzie obuocznym tak, by uzyskać pożądany efekt w zakresie ustawienia oczu przy danym zwrocie. W zapisie klinicznym "baza do nosa/skroni" opisuje orientację pryzmatu w oprawie, a decyzja musi uwzględniać, że dla prawego i lewego oka te kierunki są lustrzane.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "skroni, a przed okiem lewym bazą do nosa." odwraca układ baz dla oczu i prowadzi do działania przeciwnego do zamierzonego w kontekście zwrotu oczu w prawo.
  • "skroni, a przed okiem lewym bazą do skroni." zakłada jednakowy kierunek bazy "do skroni" dla obu oczu; to częsty błąd symetrii. W praktyce klinicznej zapis musi uwzględniać stronę (OP/OL), bo "skroniowo" nie jest równoważne w obu oczach.
  • "nosa, a przed okiem lewym bazą do nosa." analogicznie upraszcza dobór przez wybór jednakowego kierunku "do nosa", co nie odpowiada sytuacji zwrotu oczu i relacji obuocznej.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozdziel analizę na dwa kroki: (1) ustal, w którą stronę pacjent ustawia oczy w kompensacji (tu: w prawo), (2) pamiętaj, że kierunek "do nosa/do skroni" jest opisem anatomicznym zależnym od oka (OP vs OL), więc odpowiedzi "symetryczne" często są pułapką.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Pryzmat okularowy to soczewka (lub element soczewki), która przesuwa obraz widziany przez pacjenta. W ortoptyce wykorzystuje się to do zmiany warunków fiksacji i ustawienia oczu, np. aby zmniejszyć potrzebę ustawienia wyrównawczego głowy lub ułatwić widzenie obuoczne.
To opis kierunku ustawienia bazy pryzmatu w oprawie względem anatomii pacjenta. "Do nosa" oznacza stronę nosową danego oka, a "do skroni" stronę skroniową. Trzeba pamiętać, że dla prawego i lewego oka te kierunki są lustrzane.
Pozycja kompensacyjna głowy zwykle służy temu, by oczy znalazły się w bardziej korzystnym położeniu spojrzenia, gdzie oczopląs może być mniejszy, a widzenie stabilniejsze. Pacjent "szuka" ustawienia, w którym ma lepszy komfort i ostrość, nawet kosztem nienaturalnej postawy.
Oznacza, że w spoczynku lub w preferowanym ustawieniu pacjent kieruje gałki oczne w prawo względem osi głowy. W kontekście oczopląsu może to wskazywać, że to położenie jest dla niego bardziej komfortowe (np. redukuje nasilenie drgań).
Najczęściej myli się: (1) stronę pacjenta z perspektywą badającego, (2) kierunek "prawo/lewo" z wyborem "prawe/lewe oko", oraz (3) wybiera się odpowiedzi "symetryczne" (ta sama baza dla obu oczu), choć w praktyce OP i OL wymagają świadomego rozróżnienia nosowo/skroniowo.
Nie zawsze. Pryzmaty mogą zmniejszać potrzebę kompensacji i poprawiać komfort, ale efekt zależy od typu oczopląsu, tolerancji pryzmatów, współistniejącego zeza i możliwości adaptacji. Czasem potrzebne jest postępowanie łączone (optyczne, ortoptyczne, okulistyczne).
W zezach pryzmat bywa dobierany głównie do wyrównania odchylenia i poprawy fuzji. W oczopląsie celem może być także zmiana pozycji spojrzenia (odciążenie korzystnego kierunku patrzenia) i redukcja ustawienia kompensacyjnego głowy. W praktyce cele mogą się nakładać.
Rozważa się je m.in. wtedy, gdy pacjent ma wyraźną pozycję kompensacyjną głowy, zgłasza zmęczenie, ból karku lub pogorszenie funkcjonowania, a badanie sugeruje, że zmiana warunków fiksacji może poprawić komfort. Decyzję podejmuje się po ocenie tolerancji i efektu próbnego.
W praktyce ocenia się efekt próbny: komfort widzenia, stabilność fiksacji, zachowanie ustawienia głowy, objawy astenopii oraz funkcje obuoczne (jeśli są obecne). Ważna jest obserwacja w różnych odległościach i czas adaptacji. Zbyt duży pryzmat może pogorszyć komfort zamiast pomóc.
Pomaga trening na schematach: osobno dla OP i OL oznacz stronę nosową i skroniową, a potem ćwicz szybkie odczytywanie poleceń typu "zwrot oczu w prawo/lewo". Dobrą metodą jest też praca na przykładach klinicznych oraz krótkie fiszki z parami: OP—OL i nosowo—skroniowo.
info

Około 67% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Przy zwrocie oczu w prawo dobiera się bazy w układzie nosowo/skroniowym dla pary oczu zgodnie z zasadą działania pryzmatów."

Materiały:

  • Podręczniki ortoptyki/pleoptyki omawiające oczopląs i pozycje kompensacyjne
  • Materiały dydaktyczne z optyki okularowej: pryzmaty i ich działanie
  • Karty ćwiczeń: dobór bazy pryzmatu w różnych kierunkach fiksacji

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego