Parametr określany jako ubytek rozróżniania (DL) odnosi się do zdolności rozpoznawania i różnicowania bodźców mowy. Tego typu informacja nie wynika bezpośrednio z samych progów słyszenia dla tonów, lecz z wyników testów, w których pacjent powtarza słowa lub sylaby i ocenia się odsetek poprawnych odpowiedzi. Z tego powodu właściwym obszarem wyznaczania DL jest audiometria słowna.
Odpowiedź "audiometrii słownej" jest poprawna, bo audiometria słowna służy do oceny funkcjonalnej strony słyszenia: jak pacjent rozumie mowę przy określonym poziomie głośności. W praktyce klinicznej może to istotnie wpływać na dobór i ocenę efektów protezowania słuchu, ponieważ dwa ubytki o podobnych progach tonalnych mogą dawać różne wyniki rozumienia mowy.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do istoty DL:
- "próbie Rinnego" nie przypisuje się parametrów rozumienia mowy; to próba stroikowa służąca do orientacyjnego różnicowania typu niedosłuchu (przewodzeniowy vs odbiorczy) na podstawie przewodnictwa powietrznego i kostnego.
- "akumetrii" również nie używa się do ilościowej oceny dyskryminacji mowy; to badania orientacyjne (np. z użyciem stroików lub mowy szeptanej) bez typowego wyznaczania wskaźników typu DL.
- "audiometrii tonalnej" służy przede wszystkim do wyznaczania progów słyszenia dla tonów o różnych częstotliwościach (audiogram). Może opisywać stopień ubytku słuchu, ale nie jest standardowo testem rozróżniania mowy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się pojęcia typu rozumienie mowy, rozróżnianie, rozpoznawanie słów, najczęściej chodzi o audiometrię słowną, a nie tonalną.
