Uchwyt przelotowy stosuje się wtedy, gdy kabel napowietrznej linii kablowej ma być prowadzony dalej wzdłuż trasy, a punkt na podporze pełni funkcję podparcia i prowadzenia, a nie zakończenia odcinka. W praktyce oznacza to, że uchwyt przelotowy ma konstrukcję pozwalającą utrzymać kabel na odpowiedniej wysokości oraz zachować promienie gięcia i stabilność ułożenia, ale nie jest przeznaczony do kotwienia (przejmowania pełnej siły naciągu jak element końcowy).
Jak rozpoznać uchwyt przelotowy na rysunku (logika egzaminacyjna):
- jest przewidziany do pracy w środku odcinka (na przelocie), więc kabel "przechodzi" dalej,
- nie jest typowym elementem końcowym/napinającym; jego funkcja to podwieszenie i prowadzenie,
- w odróżnieniu od uchwytu odciągowego (kotwiącego) nie pełni roli zasadniczego punktu przenoszenia naciągu na podporę.
Dlaczego pozostałe typowe odpowiedzi w takich zadaniach bywają błędne: element odciągowy/kotwiący stosuje się na końcach odcinków lub w miejscach, gdzie trzeba przejąć naciąg; element narożny dobiera się przy zmianie kierunku trasy; inne uchwyty/specjalne obejmy mogą służyć do mocowania na innym typie podłoża lub dla innej funkcji (np. prowadzenie na elewacji). Jeśli rysunek przedstawia uchwyt przeznaczony do pracy "w linii" i podparcia kabla w przęśle, właściwa jest identyfikacja jako uchwytu przelotowego.
Wskazówka do nauki: najpierw odpowiedz sobie na pytanie, czy element na rysunku wygląda na punkt końcowy (kotwienie/naciąg) czy punkt pośredni (podparcie/prowadzenie). To zwykle najszybciej rozdziela uchwyty odciągowe od przelotowych.
