W pracowni stolarskiej pojawiają się realne zagrożenia (np. skaleczenia, urazy dłoni, odpryski materiału, potknięcia o elementy wyposażenia). Dlatego w terapii zajęciowej pierwszym etapem wprowadzania uczestnika do nowej pracowni jest omówienie zasad organizacji i bezpieczeństwa: regulaminu, dozwolonych zachowań, stref pracy, porządku na stanowisku oraz podstawowych reguł BHP.
Odpowiedź "zapoznania z regulaminem i zasadami bhp obowiązującymi w pracowni" jest właściwa, ponieważ:
- ustala ramy bezpiecznej pracy i odpowiedzialności uczestnika,
- zmniejsza ryzyko wypadku zanim pojawią się narzędzia w rękach uczestnika,
- pozwala terapeucie ocenić, czy uczestnik rozumie zasady i czy potrzebuje dodatkowych dostosowań (np. stałego nadzoru, prostszych narzędzi, modyfikacji stanowiska).
Pozostałe propozycje są etapami późniejszymi albo elementami planowania zajęć, ale nie powinny poprzedzać kwestii bezpieczeństwa:
- "nauki obsługi narzędzi manualnych typu dłuto, piła" – instruktaż narzędziowy ma sens dopiero po wprowadzeniu w zasady BHP i organizację pracy; inaczej uczeń może nie rozumieć ograniczeń i reguł bezpiecznego zachowania.
- "omówienia listy materiałów i narzędzi wykorzystywanych w pracowni" – samo poznanie zasobów pracowni nie zapewnia bezpieczeństwa ani nie określa, jak z nich korzystać; może być częścią orientacji, ale powinno wynikać z regulaminu i zasad pracy.
- "nauki projektowania prostych wzorów na drewnie" – to kompetencja merytoryczna/techniczna, właściwa dla późniejszego etapu terapii (po rozpoznaniu możliwości uczestnika i po zapewnieniu bezpieczeństwa).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się nowa pracownia i narzędzia, w większości sytuacji poprawna kolejność zaczyna się od regulaminu, zasad bezpieczeństwa i instruktażu wstępnego, a dopiero potem przechodzi do materiałów, narzędzi i konkretnych zadań terapeutycznych.
