KWALIFIKACJA SPO2 - CZERWIEC 2019

Kluczowe jest ustalenie, czy poszkodowany oddycha prawidłowo (po udrożnieniu dróg oddechowych).

Brak prawidłowego oddechu oznacza konieczność szybkiego wezwania pomocy i rozpoczęcia RKO, a prawidłowy oddech pozwala przejść do zabezpieczenia i obserwacji.

Sprawdź oddech po udrożnieniu dróg oddechowych: obserwuj unoszenie klatki piersiowej i słuchaj/czuj przepływ powietrza przez kilka–kilkanaście sekund.

Nieprawidłowe są rzadkie westchnięcia lub pojedyncze "łapanie powietrza" – to może wymagać RKO.

Nieprzytomność nie zawsze oznacza zatrzymanie krążenia.

RKO wykonuje się wtedy, gdy brakuje prawidłowego oddechu. Zaczynanie od ucisków bez oceny oddechu może być niepotrzebne i opóźniać właściwe działania, np. ułożenie w pozycji bezpiecznej i kontrolę.

Pozycję bezpieczną stosuje się, gdy osoba jest nieprzytomna, ale oddycha prawidłowo.

Jej celem jest utrzymanie drożności dróg oddechowych i zmniejszenie ryzyka zachłyśnięcia. Jeśli oddechu nie ma lub jest nieprawidłowy, priorytetem jest RKO.

Typowe błędy to zbyt krótka obserwacja, pomijanie udrożnienia dróg oddechowych oraz mylenie nieprawidłowych westchnięć z prawidłowym oddechem.

W stresie łatwo też skupić się na jednym objawie i pominąć całościową ocenę stanu poszkodowanego.

Uniesienie nóg bywa kojarzone z omdleniem, ale w nieprzytomności priorytetem jest oddech i drożność dróg oddechowych.

Samo uniesienie kończyn nie rozwiązuje problemu niedrożnych dróg oddechowych i może opóźnić rozpoznanie braku oddechu oraz rozpoczęcie RKO.

W praktyce warto pamiętać o sekwencji: zapewnij bezpieczeństwo, sprawdź reakcję, wezwij pomoc/112, a następnie udrożnij drogi oddechowe i oceń oddech.

Te kroki zwiększają bezpieczeństwo opiekuna i przyspieszają przyjazd służb, gdy stan jest ciężki.

U osób starszych szybkie pogorszenie stanu może wynikać m.in. z udaru, hipoglikemii, zadławienia lub zaostrzenia chorób przewlekłych.

Ocena prawidłowego oddechu pozwala szybko wykryć stan bezpośredniego zagrożenia życia i dobrać właściwe postępowanie (RKO vs. zabezpieczenie i obserwacja).

Nie należy zwlekać. Nieprzytomność jest sygnałem alarmowym, dlatego pomoc trzeba wezwać możliwie szybko, szczególnie jeśli nie masz pewności co do oddechu lub stan się pogarsza.

Wczesne wezwanie wsparcia zmniejsza ryzyko opóźnienia RKO i innych interwencji.

Ucz się algorytmu krok po kroku i ćwicz scenariusze: nieprzytomny z prawidłowym oddechem oraz nieprzytomny bez prawidłowego oddechu.

Najlepiej utrwalać na fantomie lub w ćwiczeniach praktycznych: ocena przytomności, udrożnienie dróg oddechowych, ocena oddechu i decyzja o dalszym działaniu.