Pożyczka udzielona przez przedsiębiorstwo oznacza, że jednostka przekazała środki innemu podmiotowi i oczekuje ich zwrotu. Z punktu widzenia bilansu jest to więc należność (prawo do otrzymania środków w przyszłości), a należności są elementem aktywów, bo reprezentują kontrolowane przez jednostkę zasoby/korzyści ekonomiczne.
Kluczowe w pytaniu jest określenie "długoterminowe". W praktyce rachunkowości przyjmuje się podział na pozycje krótkoterminowe i długoterminowe według terminu wymagalności/realizacji (typowo granicą jest 12 miesięcy). Jeśli spłata pożyczki ma nastąpić po tym okresie, pożyczka jest prezentowana w bilansie jako składnik aktywów trwałych (należności długoterminowe), ponieważ nie będzie zamieniona na środki pieniężne w najbliższym roku obrotowym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Kapitałów własnych" – kapitały własne to źródła finansowania majątku (część pasywów), np. wkłady właścicieli czy zatrzymane zyski. Udzielona pożyczka nie jest źródłem finansowania, tylko lokatą/ulokowaniem środków w należność.
- "Aktywów obrotowych" – do aktywów obrotowych trafiają składniki przeznaczone do realizacji w krótkim terminie (np. w ciągu 12 miesięcy). Skoro pożyczka jest długoterminowa, nie spełnia kryterium krótkoterminowości.
- "Zobowiązań" – zobowiązania oznaczają obowiązek zapłaty przez jednostkę wobec innych. Przy udzielonej pożyczce jednostka jest wierzycielem, a nie dłużnikiem, więc pozycja nie może być ujmowana jako zobowiązanie.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zadaj sobie pytanie, czy jednostka ma oddać środki (pasywa/zobowiązanie), czy ma otrzymać środki (aktywa/należność), a dopiero potem oceń, czy jest to krótko- czy długoterminowe.
