Układ pełniący funkcję źródła prądowego jest projektowany tak, aby prąd na wyjściu był możliwie stały i jak najsłabiej zależał od zmian obciążenia. W praktyce oznacza to dużą rezystancję wyjściową: gdy zmienia się rezystancja obciążenia, układ "dopasowuje" swoje napięcie wyjściowe tak, by utrzymać zadaną wartość prądu (do granicy wynikającej z napięcia zasilania i spadków napięć w elementach).
Dlaczego odpowiedź "źródła prądowego" pasuje do takiej funkcji?
- Kryterium funkcjonalne: rozstrzygające jest to, czy układ stabilizuje prąd (a nie napięcie). W źródle prądowym wielkością "regulowaną" jest prąd, a napięcie na wyjściu jest wtórne i zmienia się zależnie od obciążenia.
- Typowe zastosowania: stabilizacja prądu LED, polaryzacja stopni tranzystorowych, wymuszanie prądu w gałęzi pomiarowej. W tych przypadkach oczekuje się, że prąd pozostanie bliski zadanej wartości mimo zmian elementu obciążenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "źródła napięcia" – źródło napięciowe dąży do utrzymania stałego napięcia na wyjściu. Przy zmianie obciążenia prąd może się istotnie zmieniać (to normalne zachowanie stabilizacji napięcia). To przeciwna logika regulacji niż w źródle prądowym.
- "wzmacniacza mocy" – wzmacniacz mocy jest klasyfikowany przez zdolność dostarczania znaczącej mocy do obciążenia i zwykle pracuje z sygnałem zmiennym; nie jest definiowany przez utrzymywanie stałego prądu. Sam fakt obecności elementu aktywnego nie czyni układu wzmacniaczem mocy.
- "wtórnika napięciowego" – wtórnik (bufor) ma za zadanie odwzorować napięcie wejściowe na wyjściu (wzmocnienie napięciowe bliskie 1) oraz zapewnić dużą impedancję wejściową i małą wyjściową. W źródle prądowym celem jest natomiast wymuszenie prądu, a nie kopiowanie napięcia wejściowego.
Wskazówka egzaminacyjna: aby odróżnić źródło prądowe od napięciowego, myśl o teście mentalnym "zmieniam obciążenie – co pozostaje prawie stałe?". Jeśli odpowiedź brzmi "prąd", wybór powinien iść w stronę źródła prądowego.
