Pojęcie licznika modulo N oznacza, że układ przechodzi kolejno przez N stanów i następnie cyklicznie wraca do stanu startowego. Przykładowo licznik modulo 5 ma 5 stanów, typowo: 0, 1, 2, 3, 4 (w kodzie binarnym: 000, 001, 010, 011, 100), a po kolejnym impulsie zliczającym wraca do 0.
W praktyce wiele liczników buduje się z przerzutników, które "naturalnie" tworzą liczniki o modulo 2^n (gdzie n to liczba przerzutników). Jeśli jednak na schemacie widać dodatkowe bramki lub połączenia do wejścia reset/clear albo preset, to układ może mieć mniejsze modulo niż 2^n. Dzieje się tak, gdy pewna kombinacja wyjść jest wykrywana i natychmiast wymusza wyzerowanie lub ustawienie stanu początkowego.
Dlatego przy rozpoznawaniu modulo na rysunku należy:
- ustalić, ile stanów układ faktycznie dopuszcza (z uwzględnieniem resetu/presetu),
- sprawdzić, po jakiej kombinacji wyjść uruchamia się zerowanie,
- pamiętać, że reset może "ucinać" sekwencję, przez co cykl nie obejmuje wszystkich stanów 2^n.
Odpowiedź "Modulo5" pasuje do układu, w którym logika ogranicza zliczanie do 5 stanów. Pozostałe propozycje są typowymi pomyłkami: "Modulo4" i "Modulo3" bywają wybierane, gdy ktoś myli liczbę bitów lub widzi fragment sekwencji bez analizy resetu, a "Modulo7" pojawia się, gdy błędnie zakłada się 7 stanów (0–6) bez sprawdzenia, czy układ rzeczywiście przechodzi przez tyle unikalnych kombinacji wyjść.
Wskazówka egzaminacyjna: zamiast zgadywać, zawsze szukaj na schemacie sygnału, który zawęża cykl (clear/reset/preset) i zadaj sobie pytanie: "po ilu krokach układ wraca do stanu początkowego?".
