Przetwornik analogowo-cyfrowy (A/C) służy do zamiany wielkości analogowej (np. napięcia) na reprezentację cyfrową, czyli ciąg bitów. W typowym ujęciu blokowym można w nim rozpoznać funkcje charakterystyczne dla digitalizacji:
- próbkowanie – pobieranie wartości sygnału w dyskretnych chwilach czasu (często z układem próbkująco-pamiętającym S/H),
- kwantyzację – przypisanie próbki do jednego z dyskretnych poziomów (zależnych od rozdzielczości przetwornika),
- kodowanie – zamianę wyniku kwantyzacji na kod cyfrowy (np. binarny) na wyjściu.
Dlatego poprawną odpowiedzią jest przetwornik analogowo – cyfrowy: taki układ ma wejście analogowe i wyjście cyfrowe oraz bloki związane z decyzją/porównaniem poziomu i wytworzeniem kodu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Przetwornik cyfrowo – analogowy (C/A) działa w przeciwnym kierunku: z kodu cyfrowego tworzy sygnał analogowy (zwykle z drabinką rezystorową/źródłami prądowymi oraz filtrem wygładzającym). Na jego schemacie blokowym kluczowe byłyby elementy rekonstrukcji sygnału analogowego, a nie kwantyzacja i kodowanie.
- Wzmacniacz sygnału analogowego zwiększa amplitudę sygnału analogowego, ale nie wykonuje zamiany na kod cyfrowy. Brakowałoby w nim etapów kwantyzacji i kodowania; sam wzmacniacz może co najwyżej poprzedzać przetwornik (np. jako kondycjonowanie sygnału).
- Wzmacniacz sygnału cyfrowego w praktyce telekomunikacyjnej bywa rozumiany jako układ regeneracji/buforowania (np. wzmacniacz liniowy, driver, repeater), który poprawia poziomy logiczne, ale nadal nie zamienia sygnału analogowego na cyfrowy. Nie zawiera bloków decyzyjnych typowych dla A/C.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na rysunku widzisz przejście od przebiegu ciągłego do kodu bitowego albo bloki porównania/kwantyzacji i kodowania, najczęściej chodzi o A/C. Gdy odwrotnie – od kodu bitowego do przebiegu analogowego (często z filtrem rekonstrukcyjnym) – to C/A.
